Dahan-dahang umalis si Macaria sa kandungan ni Kaleb. Huminga siya ng malalim at pilit na pinaglabanan ang luhang namumuo sa sulok ng mga mata habang nanatiling nakatayo sa harapan nito.
Inihanda na niya ang sarili para rito, hindi ba? Alam na niyang may posibilidad na hindi pa nga handa si Kaleb maging ama. Ganoon pa man, nakakaramdam pa rin siya ng sakit sa dibdib…
Subalir hindi niya ‘to masisisi dahil sapilitan lang naman itong ipinakasal sa kaniya. Wala na lang itong ibang mapagpilian kundi ang sumunod sa tradisyon ng kanilang komunidad.
“Naiintindihan ko…” mahinang usal ni Macaria. “Kung… kung hindi ka pa handa sa malaking responsibilidad na ‘to.”
Hindi pa rin nagsalita si Kaleb, nanatili itong nakatingin sa kawalan at tanging pagtango lamang ang naging sagot bago itinuloy ang p
