ห้องประชุมใหญ่เงียบสนิทจนได้ยินเสียงหายใจของทุกคน
ทุกสายตาจับจ้องไปที่หน้าจอใหญ่ ซึ่งนภาปรากฏตัวด้วยสีหน้าที่ทั้งเศร้าและมุ่งมั่น
เธอสวมเสื้อเชิ้ตสีครีมเรียบร้อย ผมมัดต่ำ ดูเป็นผู้ใหญ่ที่ผ่านความเจ็บปวดมามาก
“สวัสดีค่ะทุกคน” นภาเริ่มต้นเสียงสั่นเล็กน้อย แต่ค่อย ๆ ชัดเจนขึ้น “ฉันชื่อนภา…คนที่เคยคบกับศ.นพ.กรธัชเมื่อสิบปีก่อน
และฉันมาที่นี่วันนี้เพื่อบอกความจริง…ทั้งหมด”
เธอหยุดชั่วครู่ หายใจเข้าลึก ๆ แล้วพูดต่อ
“คลิปที่ถูกส่งไปให้ทุกคน…มันถูกตัดต่อค่ะ
เสียงของฉันในคลิปนั้นเป็นคลิปจริงจากเมื่อสิบปีก่อน แต่บริบทถูกบิดเบือนไปหมด
ตอนนั้นฉันเพิ่งกินยานอนหลับเกินขนาด ฉันพูดจาไม่รู้เรื่องเพราะยาและความเจ็บปวด
ฉันไม่ได้กล่าวหาว่ากรธัชทำร้ายฉัน…ฉันแค่ร้องไห้และพูดถึงความเจ็บปวดของตัวเอง
แต่ใครบางคนเอาเสียงนั้นมาตัดต่อให้ฟังดูเหมือนฉันโทษเขา”
นภาหยุดอีกครั้ง น้ำตาไหลลงแก้ม แต่เธอไม่เช็ด
“ค
