หลังจากเหตุการณ์ในห้องประชุม กรธัชหายตัวไปจากแผนกทั้งวัน
เขาไม่ได้กลับมาที่ห้องทำงาน ไม่ได้เข้าเวร ไม่ตอบข้อความหรือสายที่วีรินทร์โทรไปหา
เธอพยายามโทรหลายครั้ง แต่ถูกปฏิเสธทุกครั้ง จนสุดท้ายเธอก็เลิกโทร แล้วนั่งรอในห้องพักแพทย์คนเดียวด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง
เวลาสี่ทุ่ม
วีรินทร์ตัดสินใจขับรถไปหาที่คอนโดของกรธัช ซึ่งเธอเคยมาบ่อยจนจำทางได้
เธอยืนหน้าประตู กดกริ่งหลายครั้ง แต่ไม่มีเสียงตอบ
สุดท้ายเธอใช้กุญแจสำรองที่เขาเคยให้ไว้ (ตอนที่เขาบอกว่า “ถ้าฉันไม่ให้เธอเข้ามาได้ทุกเมื่อ เธอจะหนีฉันได้ไง”) เปิดประตูเข้าไป
ห้องมืดสนิท
มีเพียงแสงจากตู้เย็นที่เปิดค้างอยู่ และกลิ่นเหล้าอ่อน ๆ ลอยมา
กรธัชยืนพิงระเบียงห้องนั่งเล่น มองออกไปยังแสงไฟเมืองที่สว่างไสว
แก้ววิสกี้ในมือเกือบหมด เขาไม่ได้สวมเสื้อ ตัวเปลือยท่อนบน กล้ามเนื้อตึงเครียดชัดเจน
วีรินทร์เดินเข้าไปช้า ๆ
“กรธัช…”
กรไม่หันมามอง เขาพูดเ
