หลังจากเหตุการณ์ในห้องผ่าตัด 7 วีรินทร์พยายามหลีกเลี่ยงกรธัชให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
เธอขอเปลี่ยนเวร เปลี่ยนเคส เปลี่ยนห้องพักแพทย์ แต่โรงพยาบาลนี้ใหญ่แค่ไหนก็ยังเล็กเกินไปสำหรับคนที่ “อาจารย์กร” อยากเจอ
สองสามวันต่อมา
แผนกศัลยกรรมหัวใจเริ่มมีกระแสลือเบา ๆ
“เฮ้ย ได้ยินไหม หมอวีร์กับอาจารย์กร…ดูแปลก ๆ นะช่วงนี้”
พยาบาลสาวคนหนึ่งกระซิบกับเพื่อนขณะเตรียมเครื่องมือในห้องเก็บของ
“แปลกยังไงอะ” อีกคนถามต่อ
“ก็ปกติอาจารย์กรไม่ค่อยพูดกับใครเลย แต่พอหมอวีร์อยู่ด้วย อาจารย์จะมองตลอดเลยอะ แล้วบางทีก็ยิ้มมุมปากแบบ…น่ากลัว ๆ”
“จริงดิ? แล้วหมอวีร์ล่ะ”
“หมอวีร์ก็แปลกนะ ปกติปากดีมาก แต่ช่วงนี้เจออาจารย์กรปุ๊บก็เงียบเลย บางทีก็หน้าแดง ๆ ด้วย”
ทั้งสองหัวเราะคิกคัก ก่อนจะรีบหยุดเมื่อมีคนเดินผ่าน
วันนั้นเป็นวันที่มีเคสผ่าตัดเล็ก ๆ หลายเคส วีรินทร์ถูกจัดให้ assist หมออาวุโสอีกคน ไม่ใช่กรธัช
เธอรู้
