เช้าวันรุ่งขึ้นหลังจากคืนที่ทั้งคู่สารภาพรักกัน
วีรินทร์ตื่นขึ้นมาก่อน กรธัชยังนอนหลับสนิท แขนแข็งแรงโอบรอบเอวเธอแน่นเหมือนกลัวเธอจะหายไปตอนเขาหลับ
เธอมองหน้าเขานิ่ง ๆ นานกว่าปกติ
ใบหน้าที่เคยเย็นชาและดุดัน ตอนนี้หลับตาพริ้มดูอ่อนโยนอย่างประหลาด
วีรินทร์ยกมือขึ้นลูบแก้มเขาเบา ๆ แล้วกระซิบกับตัวเอง
“ฉันตกหลุมรักนายจริง ๆ แล้วสินะ…ไอ้คนปากร้าย”
เธอค่อย ๆ คลายแขนเขาออก แล้วลุกขึ้นไปอาบน้ำ วันนี้เธอมีเวรเช้า ต้องถึงโรงพยาบาลก่อนแปดโมง
เมื่อกรธัชตื่นขึ้นมา เขาเห็นเธอไม่อยู่แล้ว มีเพียงโน้ตเล็ก ๆ วางไว้บนโต๊ะข้างเตียง
‘ไปโรงพยาบาลก่อนนะ อย่ามาแอบตามอีก เดี๋ยวคนเห็น
— วีร์’
กรธัชยิ้มมุมปากเล็กน้อย แล้วพับโน้ตใส่กระเป๋าเสื้อ ก่อนจะลุกขึ้นแต่งตัว
ที่โรงพยาบาล บรรยากาศในแผนกศัลยกรรมหัวใจวันนี้ “ร้อน” กว่าปกติ
ไม่ใช่เพราะเคสคนไข้ แต่เพราะกระแสข่าวลือที่เริ่มหนาหูขึ้นทุกวัน
ในห้องพักพยาบา
