فارس واقف قدام الباب وبمجرد ما أتفتح شاف قدامه ميرفت عمته إلا كانت جزء من أصيله كبيررر قريبه من طباعها .. حاول يتماسك وأتكلم برسميه ماعرفش نفسه هووو مين .. من اللحظه إلا خرجو فيها من حياة يحي مايعرفوش حاجه عنهم شكل فارس إيه أو رقى مايعرفوش
ميرفت : عايز مين
فارس أنتبه لها وحاول يطلع صوته طبيعى : يحى من فضلك موجود
ميرفت : يحى أخويا مانعرفش عنه حاجه مختفى بقاله فتره كبيره
فارس هز راسه : أزاى يعنى مش فاهم .. شاور على جوا مش هو مقيم هنا وإلا فى مكان تانى مقيم فيه
ميرفت : بقولك مانعرفش عنه حاجه .. هو قاعد هنا بس من فتره وهو حاله مش مظبوط مره جه رجله م**وره مانعرفش مين **راهلو والناس بتقول كل يوم والتانى تجيلو ستات وبنات يمكن طفش مع واحده منهم
فارس كرمش وشه : ستات وبنات هز راسه .. ماشى شكرا
ميرفت : أقوله مين لما يرجع
فارس بصلها بحب نفسه ينطق ويقول انا فارس يا عمتى وبعدين أتكلم برس
