DİLEM
Derin bir nefes alarak karnımı tuttum. Yol zaten nevrimi döndürmüştü. Bir de kasılma olunca hepten neye uğradığımı şaşırdım. Gökmen karnımda top gibi olmuştu.
“Sen iyi misin sevgilim?” diyen Cengaver’e sadece başımı salladım. Elimle karnımı okşamaya başladım.
“Ne oldu? İyi mi Gökmen? Geri dönelim mi?”
“İyiyim, kasılma sadece.”
“Normal mi? Geri dönelim bence?”
Kendi hissettiğim sancıya mı odaklanayım, Cengaver’i mi sakinleştireyim bilemedim. Karnımı ovalamaya devam ettim.
“Bir sakin olur musun,” dedim acı çeken bir sesle. Karnımı okşarken bir yandan da bu yollardan doğuma nasıl yetişeceğiz diye düşünüyordum. Belki de hiç böyle yerlere gelmediğim için bu şekilde hissediyordum. Fakat yine de bence Urfa’da kalmak daha mantıklı olurdu.
Ben de Cengaver gibi düşünmüştüm. Misafir ola
