ผ่านมาเกือบเดือนแล้วที่ใบบัวมาอยู่กระบี่ เธอเริ่มคุ้นชินกับที่นี่มากขึ้น และสนิทสนมกับคนงานในบ้านแทบทุกคน เรียกว่าชีวิตเธอที่กระบี่มีความสุขดี แถมนับวันความรู้สึกดีๆที่เธอมีให้เมธาก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ถึงเขาจะไม่ได้ชัดเจนในความสัมพันธ์กับใบบัว แต่เธอก็ไม่ได้เรียกร้องอะไร แถมยังอยู่แบบเจียมเนื้อเจียมตัวด้วยซ้ำ เพราะเธอเองก็รู้ตัวดีว่าตัวเองไม่คู่ควรกับเขา
"พ่อไปไหนอะ"
ขนมพึ่งลงมาจากห้อง พอไม่เห็นเมธาก็ถามขึ้น
"คุณพ่อไปบ้านเพื่อนค่ะ" ใบบัวบอกแล้วส่งยิ้มอ่อนโยนให้เธอ
"ไม่ได้ถามน้า ถามลุงเกริก" ขนมชี้ไปทางชายร่างท้วมที่มีหน้าที่ทำความสะอาดบ้าน ใบบัวไม่ได้ว่าอะไร เธอยกถาดใส่คุกกี้ที่พึ่งทำเสร็จมาให้ขนม
"ขนมที่หนูอยากกินไงคะ"
ขนมเกือบจะยิ้มแล้วดีที่ยังหุบปากทัน มือเล็กแย่งถาดขนมไปจากใบบัว แล้วเดินไปนั่งกินคนเดียวที่สนามหญ้าหน้าบ้าน
"กรี๊ดดดดดด!!!!"
เสียงร้องของขนมทำให้ใบบัวต้องวิ่งออกไปดู
