ผ่านมาเป็นอาทิตย์เมธาถึงยอมให้ขนมไปโรงเรียน เขาให้บอดี้การ์ดขับรถไปส่งเธอ และคอยดูแลเธออยู่ห่างๆในระหว่างที่เธออยู่โรงเรียน ซึ่งเรื่องนี้เขาก็ได้ขอกับผอ.โรงเรียนไว้แล้ว ทางนั้นก็ไม่มีปัญหาอะไร เพราะเมธามีอิทธิพลในพื้นที่นี้อยู่มาก พวกคนใหญ่คนโตในจังหวัดเลยค่อนข้างเกรงใจ
"ผมจะไปอยู่สวนผลไม้สักสองสามวันนะ"
เมธาบอกใบบัวที่อยู่ในอ้อมกอดเขา วันนี้เขาขลุกอยู่กับเธอตั้งแต่เช้า จนตอนนี้บ่ายโมงกว่าแล้ว ถึงเวลาที่เขาต้องออกไปทำงานสักที
"ระวังตัวด้วยนะคะ" ใบบัวรู้ว่าตัวเองไม่มีสิทธิ์ห้ามปรามอะไรเขา แม้ใจจริงเธอจะไม่อยากให้เขาไปก็ตาม
"ฝากดูแลขนมด้วย" เมธาหอมหน้าผากใบบัวก่อนจะขึ้นคร่อมเธอ
"ที่นู่นมีปัญหาอะไรเหรอคะ" ปกติเมธาไม่เคยไปค้างที่สวนผลไม้เลย ถึงเขาจะมีบ้านที่นั่นด้วย แต่ไม่เคยไปอยู่เลยสักครั้ง
"ช่างเถอะ ไม่เกี่ยวกับคุณหรอก"
คำตอบของเขาทำเธอเจ็บจี๊ดไม่น้อย ถึงจะอยู่แบบเจียมตัว เป็นแค่คนงา
