3.Bölüm

230 Words
Buyurun kime bakmıştınız" "Arif evde mi?" "Hayır. Evde değil kızıyım ben, yani üvey kızı. Bana söyleyin ben iletirim kendisine. " Karşımdaki adam alayla gülümsemeye başladı. "Oo Arif beyin böyle güzel kızı da mı varmış ? Bilseydik oğlu yerine seni kaçırırdık güzelim. " Bir an karşımda ki adama baktım. Baktıkça da miğdemin bulandığını hissettim. Yılışık,yılışık güldükçe daha çok yüzümü buruşturdum. Adam baştan aşağı incelemeye başladım. Karşımdaki adam bir seksen beş boylarında kara kaşlı,kara gözlü dedikleri tam bu adama göre söylenmişti adeta. "Tipim değilsiniz hödük bey elendiniz. " diyerek kendi kendime söylenerek sessizce görüldükten sonra ciddi bir hal alarak cevap verdim. Yalnız oyunculukta çok iyi olduğumu söylemiş miydim? "Hösst. Bas geri bas. Dingoza bak ya.Kendinize gelin. Demek sizsiniz benim kardeşimi kaçıran kişiler.Ne yaptınız ona nerede? " Birden kahkaha atmaya başladı adam; "Vav cesur kız. Sert haşin kızları severim. Ama yalnız yavaş gel güzelim tökezler sin sonra." "Yeterin be ne diyorsunuz, hem kapıma kadar geliyorsunuz ,hem laf sokuyorsunuz.. Hem kardeşim yada benim yerime Arifi götürün,onun yararından çok zararı var bize. Nede olsa bizden çok sizlerle vakit geçiriyor. Sahi en çok parayı Arif safından mı, kazanıyorsunuz! Çünkü sürekli size borcu var. Ama sürekli siz bizim kapımıza atıyorsunuz. Yetmez miş gibi bide onun borcunu bizden istiyorsunuz. Sonrada bize çıkışıyorsunuz,paramı basıyoruz biz burada anlamıyorum ki." Adamın kafama silah dayamasıyla yine kendimi kaptırıp çok konuştuğumu fark ettim. Korkunca yada tereddüt ettiğim zaman çok konuştuğumun farkına varamadığım dogrudur.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD