At doon, unti unti ng pumipikit ang mga mata ko. Nagiging malabo naang mga nakikita ko sa paligid.
Nangiti nalang ako.
Finally, the pain im feeling inside will end.
No pain. No tears and No heartbreaking moments anymore.
Naging puti na ang nakikita ko. May liwanag na nakakasilaw. Nahulog na ang basyo ng sleeping peels na ininom ko. Nahihilo na ko.
Sa pagkahilo ko, kung ano-ano na ang nakikita ko.
Tumulo na ang luha ko, Dahil for the last time, I saw a familiar face.
Grabe pala, sana matagal ko ng ginawa to. Para nakita ko na siya.
"Seven?" Mahinang sambit ko sa pangalan niya. Papikit-pikit na ang mata ko.
"You came." Sabi ko. Mas dumami ang luhang tumulo sa mata ko, pero napangiti ako.
"Rain, anong ginawa mo!?" Sabi niya at dalidaling pumunta sa pwesto ko at inilapat ang likod ko
