วันเวลาผ่านไปเป็นปี จากผู้ชายอ่อนโยน ให้เกียรติผู้หญิง พูดจาสุภาพไพเราะก็เปลี่ยนไปราวกับคนละคน ส่วนไอ้ขวัญที่ห่าม ดิบ ถ่อยก็เปลี่ยนเป็นอ่อนโยน เพื่อเมียที่รักอย่างอีบัว แน่นอนว่าตอนนี้ชีวิตคู่ของไอ้ขวัญและอีบัวนั้นหวานชื่นแค่ไหน ทำให้คนเป็นพี่อย่างเทพนั้นอดอิจฉาน้องชายไม่ได้
ความเหงา ความอิจฉาทำให้เทพนั้นต้องเข้ามาในเมืองแทบวันเว้นวันในยามกลางคืน เพื่อมาปลดปล่อยอารมณ์สวาทที่แข็งขึงของตัวเอง เมื่อเป็นคนดีมันเป็นยาก เป็นคนเห็นแก่ตัวและซื้อกินดีกว่า เพราะนอกจากบัว น้องสะใภ้แล้วก็ไม่มีใครถูกใจเทพเลย เว้นแต่ผู้หญิงคนนั้นเมื่อปีก่อน หล่อนหายไปเลยหลังจากวันนั้น แม้แต่ชื่อก็ไม่รู้จัก
“นั่งเหม่ออะไรของมึงไอ้เทพ” ไอ้พร้อม เพื่อนสนิทในหมู่บ้านที่เพิ่งกลับมาจากทำงานในกรุงเทพฯ เมืองศิวิไลซ์เมื่อต้นปีที่แล้ว พอกลับมาเขาจึงมีเพื่อนเที่ยวเล่นสนุกในยามราตรี
“กูกำลังคิดว่าคืนนี้จะจัดกี่ยกและกี่คนดีว่ะ”
