“เจ็บแค่นี้มันไม่ตายหรอก ยอมเป็นของไอ้เทพซะดีๆ ครูคนสวยของไอ้เทพ รู้อะไรไหม อดทนมากนะ ไม่ได้ไปตีกะหรี่ตั้งหลายวัน เพราะอยากได้ครูเป็นเมีย”
ไอ้เทพบอกโต้งๆ ออกมาพร้อมกับปลดเปลื้องผ้าโสร่งที่พันรอบเอวสอบของตัวเองออกทิ้ง
ว้าย!
คะนิ้งรีบปิดตาตัวเองเมื่อเห็นความเป็นบุรุษของเทพตรงหน้า แม้ว่าตะเกียงที่ให้แสงสว่างจะไม่ค่อยสว่างมากเท่าไร แต่มันก็ทำให้มองเห็นความเป็นชายของคนตัวโตชัดเจน ร่างเล็กลุกขึ้นถอยหลังไปชนชิดผนังห้องด้วยความตื่นตระหนก
“ใส่ผ้าโสร่งกลับคืนเดี๋ยวนี้เลยนะ”
“ใส่ทำไมรกตา ถอดดีแล้ว และนี่ไม่ต้องกลัวหรอกคุณครู ไอ้เทพคนนี้จะถนอมอย่างดีเลยแหละ” เทพย่อตัวคุกเข่ากับฟูกนอนแล้วเคลื่อนตัวไปหาคนที่ปิดตาพิงผนังห้องอยู่ตรงหน้า พอเคลื่อนตัวมาใกล้แล้วก็ยื่นมือไปจับมือเล็กทั้งสองข้างที่ปิดตาของคะนิ้งไว้ดึงออกมา
“ดูสิ ดูหุ่นของไอ้เทพคนนี้สิคุณครู หุ่นดีขนาดนี้ คุณครูไม่หวั่นไหวมั่งเลยเรอะ”
