เทพมองแผ่นหลังของน้องชายที่ยืนอยู่ตรงหน้า อยากเดินไปกระชากมาต่อยอีกครั้ง แต่ก็ไม่ทำ เพราะการใช้กำลังก็ไม่ทำให้ความจริงที่ว่าขวัญและบัวนั้นตกเป็นของกันและกันไปแล้ว ส่วนขวัญเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าของพี่ชายหยุดก็หมุนตัวหันมาเผชิญหน้าพี่ชาย
“ทำไมมึงต้องยอมกู” ขวัญถามพี่ชายอย่างไม่เข้าใจ ทำไมเทพต้องยอมแพ้ง่ายๆ ด้วย
“เพราะมึงเป็นน้องกูไงไอ้ขวัญ”
“มึงเลยหลีกทางให้กูเพียงแค่กูเอาอีบัวแล้วเนี่ยนะ มึงคงไม่รักมันจริง ผลั่ก! ”
หมัดหนักๆ ของเทพกระแทกหน้าข้างเดิมของขวัญอีกครั้ง ว่าจะไม่ต่อยแล้วแต่ก็อดไม่ได้จริงๆ เพราะคำพูดของขวัญมันทำให้เขาเดือด
“อย่าพูดแบบนี้ กูรักบัว รักมากด้วย และกูก็ไม่สนใจด้วยว่ามึงกับบัวจะได้เสียกันแล้ว แต่ที่กูยอมเพราะมึงเป็นน้องกู มึงเป็นน้องกูได้ยินไหม มึงเป็นน้องกู กูยอมมึงได้ทุกอย่างแม้ว่ากูจะเจ็บปวดก็ตาม”
“กูไม่เชื่อ” ขวัญยังไม่เชื่อว่าพี่ชายพูดเรื่องจริง
“แล้วแต่มึง
