อีบัวกับไอ้ขวัญ :4

1353 Words

“โอว์...อีบัว กูไม่ไหวแล้ว กูแข็งจนรอไม่ไหวแล้ว” ขวัญระรัวปลายลิ้นไปมากับเม็ดบัวกลางร่างของบัวดูดกินน้ำหวานที่ฉ่ำล้นออกมาให้ดื่มกิน เขากินจนอิ่มหนำใจแล้วค่อยเคลื่อนตัวขึ้นไปคร่อมทับร่างเปลือยน้อยบิดเร่าครวญครางใต้ของบัว พอเคลื่อนตัวคร่อมทับเขาก็กดเอวหนานำความแข็งร้อนกลางหว่างขาลงไปหาความเป็นสาว “อ่า ไอ้ขวัญ...มะมึงจะ....ทำอะไรกู อื้อ ร้อน มึงทำอะไรกับกู อ่า” หล่อนครางเสียวไปกับความเสียวกลางความเป็นสาวที่ตอนนี้เอวหนาบดเบียดถูไถไปมา สองมือเล็กกำแน่นขยำฟูกที่นอนอยู่ก่อนจะกรีดร้องทรมานออกมาแต่ก็เพียงแค่ตอนแรกเท่านั้นเมื่อปากหนาประกบปิดปากกลืนเสียงร้องของหล่อนไว้ด้วยกลัวว่าคนในเรือนคนอื่นจะตื่นมาเคาะห้องของบัว “อ่ะ อื้อ” น้ำใสๆ ไหลอาบล้นออกมานอกดวงตา ร่างเล็กสั่นไหวสะท้านถอยหนีดิ้นหนีความเจ็บปวดที่สอดแทรกเข้ามาในร่าง ตอนนี้หล่อนรู้สึกถึงความฉีกขาดกลางร่าง ความอึดอัดที่สอดสวนกระแทกมาฝั่งกลางลำตัวทำให้บัวพูดไม่ออกและปากของเธอก็มีปากหนาหยาบกระด้างของขวัญบดจูบอยู่ สองมือเล็กที่กำแน่นข้างลำตัวคลายออกด้วยความอ่อนแรง “อ่า แน่นเป็นบ้า อีบัวมึง....ดีเป็นบ้า กูชอบวะ มันเจ็บแค่นี้เท่านั้นแหละ กูเข้าใจว่าครั้งแรกจะเจ็บแต่กูไม่คิดว่ามึงจะเล็กและแน่นขนาดนี้ กูผิดเองที่ใหญ่มากเกินไป” หาได้สำนึกดีในใจไม่ ขวัญเคลื่อนไหวโยกเร่าจังหวะเสียวเร่าเข้าออกในกายเล็กของบัวไม่สนใจว่าหญิงสาวจะคุ้นชินตัวเองไหม เขาสนใจแต่ตัวเอง ก็ตอนนี้ภายในของบัวตอดรัดเร่าเขาแรงจนต้องเร่งสาวเอวหนา “อ่ะ อื้อ” บัวครางซ่านเสียวในกายเล็กของตัวเองพร้อมเจ็บแสบแรงเสียดสีที่เคลื่อนไหวโยกของขวัญที่คร่อมทับอยู่เหนือร่างตัวเอง “อ่า ไม่ไหวแล้วอีบัว มึงแน่นเป็นบ้า กูชอบวะ ดีกว่ากระหรี่ที่กูไปเอาอีก อ่า เสียว...อือ” พั่บ! พั่บ!พั่บ! ขวัญเคลื่อนไหวดุจคนเถื่อน เขาโยกไหวกระแทกหนักหน่วงเสียงเนินเนื้อไหวกระทบกระทั่งกันดังไม่หยุดพร้อมเสียงครวญครางจากปากอวบอิ่มของบัวกระเส่าเสียวออกมา จากความเจ็บปวดในคราแรกเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่าน ร่างเล็กของบัวแอ่นยกเร่าเด้งเงอะงะตอบสนอง ยิ่งทำให้ขวัญคึกคะนองไหวกระแทกเร็วถี่ พั่บ!พั่บ!พั่บ! “โอว์ อีบัวตอดรัดกูดีมาก อ่า แน่นเป็นบ้าอีบัว อ่า อื้อ” คำรามซ่านเสียวพร้อมไหวโยกเร่าร่างของตัวเอวบดเอวกระแทกเสียวเข้าหาความเป็นสาวของบัว กลีบสวาทของหล่อนตอดรัดคลึงหนักหน่วงทุกครั้งที่จ้วงลึกสุดลำกายใหญ่โต “อ่า อื้อ” น้ำตาของบัวยังคงไหลไม่หยุดแม้ว่าจะครวญครางเสียวแต่หล่อนก็เจ็บลึกกลางร่างพร้อมกับความรู้สึกของหล่อนมันแตกสลาย จากที่ชังอยู่แล้วยิ่งชังว่าเดิม หล่อนเกลียดคนเหนือร่างเหลือเกิน “อ่า มึงร้องไห้ให้ตายมึงก็เป็นเมียกูอีบัว มึงอย่าคิดจะแต่งงานกับไอ้เทพเชียวล่ะ มึงแต่งดูสิกูจะลากมึงไปเอาให้มันดูเลย อ่า แน่น ชูว์ ใกล้แล้วบัว มึงรัดแน่นมาก อ่า ซี๊ดดด เสียว” พั่บ!พั่บ!พั่บ! เสียงจังหวะยังคงไหวโยกเร่าตามแรงของบุรุษป่าเถื่อนอย่างขวัญ นาทีนี้ขวัญไม่สนใจเรื่องความดีความชั่ว เขาสนใจแค่เพียงต้องการให้บัวตกเป็นเมียของตัวเองเท่านั้น ร่างใหญ่ยังคงเคลื่อนไหว สองมือกอบกุมสองเต้าบีบเคล้นคลึงดุนดันยอดอกเข้าปากหนาของตัวเอง ส่วนบัวทั้งครางเสียวและร้องไห้สะอื้นปะปนกันออกมา ปัง! ปัง! ปัง! เช้าสายแล้วบัวก็ยังไม่ตื่น ปกติเป็นคนตื่นเช้า แต่วันนี้กลับตื่นสาย จนตองต้องมาตามลูกสาว แต่เคาะห้องเท่าไหร่ก็ยังเงียบอยู่จนนางร้อนใจ และตอนนี้พ่อผู้ใหญ่ชัดกับแม่ลำดวน และพ่อเทพก็มารอท่าอยู่นานแล้ว แต่บัวก็ยังไม่ยอมตื่นออกจากห้องสักที ปัง! ปัง! ปัง! “บัวลูก สายแล้วนะลูก พ่อเทพพาพ่อผู้ใหญ่กับแม่ลำดวนมาสู่ขอบัวแล้วนะลูก” ตองร้องเรียกพร้อมทุบตีประตูห้องนอนลูกสาวแรงๆ และยิ่งทุบตีประตูแรงเท่าไหร่บัวก็ยังเงียบอยู่ ซึ่งผิดปกติจนนางเป็นห่วงกลัวว่าลูกสาวจะเป็นอะไรจึงร้องเรียกถามคนข้างในห้องอีกครั้ง “บัวลูก ไม่สบายรึเปล่าลูก” “บอกน้าตองสิอีบัว” ขวัญลูบไล้มือไปมาตามต้นแขนเรียวเล็กของบัวที่นอนสั่นสะอื้นไห้ข้างตัวเอง “กูเกลียดมึงไอ้ขวัญ”บัวกัดฟันตอบคนเถื่อนที่นอนเบียดตัวเองบนฟูกนอนขนาดเล็ก หึหึ ขวัญหยักยิ้มขำในลำคอแล้วก็ซุกไซ้ปลายจมูกโด่งเข้าหาซอกคอระหงแล้วพูดต่อ “บอกไปสิ เดี๋ยวน้าตองก็เปิดเข้ามาหรอก หรือมึงอยากให้แม่มึงเห็นว่ามึงเอากับกูมันแค่ไหนเมื่อคืน” “สารเลว! ” “ตอบไปสิอีบัว น้าตองทุบจนประตูห้องจะพังแล้วเนี่ย” “จ๋าแม่ บัวไม่ค่อยสบายจ้า” บัวร้องตะโกนตอบ ด้วยกลัวว่าหากไม่ตอบอะไรเลยแม่อาจจะไปให้คนมาช่วยพังประตูห้องก็ได้ “เหรอลูก ไม่สบายมากไหม แล้วกินยารึยังบัว” “กินยาแล้วจ้ะแม่ บัวว่าจะนอนพักผ่อน” หล่อนตอบ “แล้วจะให้แม่ตอบผู้ใหญ่ชัดกับแม่ลำดวนและพ่อเทพว่ายังไงล่ะลูก” “ตกลงไปเลยจ้ะแม่ บัวจะแต่งงานกับพี่เทพ อ่ะ ” แล้วก็ต้องร้องเจ็บออกมาแผ่วเบาในท้ายประโยคเมื่อถูกมือใหญ่ของขวัญกำแน่นที่ต้นแขน “จ้า งั้นพักผ่อนนะลูก” แล้วตองก็เดินจากไป เมื่อเสียงหน้าห้องเงียบไปแล้วพร้อมเสียงฝีเท้าเดินห่างออกไปขวัญจึงเอ่ยเสียงห้วนดังขึ้น “มึงว่าไงนะเมื่อกี้” “ไปได้แล้ว มึงกลับไปได้แล้วไอ้ขวัญ” “มึงว่าจะแต่งงานกับไอ้เทพงั้นเหรอ” ขวัญเพิ่มแรงบีบที่มือใหญ่ของตัวเองแรงกว่าเดิมจนบัวหน้าบิดเบี้ยวไปมาด้วยความเจ็บพร้อมกับพยายามแกะมือของเขาออกจากต้นแขนตัวเอง “กูเจ็บไอ้ขวัญ” “เจ็บสิดีมึงจะได้รู้ว่ามึงมีกูเป็นผัว” “มึงข่มขืนกู” เหอะ! “แล้วไงวะ กูข่มขืนมึงแล้วยังไง ตอนนี้มึงเป็นเมียกูแล้วอีบัว อย่าคิดแต่งงานกับไอ้เทพเชียวล่ะ” “มึงมันเลวไอ้ขวัญ” “แน่นอนกูไม่เคยดีในสายตามึงอยู่แล้ว ใครจะไปแสนดีเหมือนไอ้เทพของมึงล่ะ” พูดแล้วก็ปล่อยมือของตัวเองแล้วลุกขึ้นแต่งตัวเองให้เรียบร้อย เขาต้องรีบออกจากห้องของบัวก่อนที่จะมีคนมาเห็นเข้า “คืนนี้กูจะมาใหม่ ถ้าอยากออกไปหาไอ้เทพตอนนี้ก็ไปได้นะ แต่อาจจะเดินขาถ่างหน่อยเพราะเมื่อคืนกูจัดมึงหนักทั้งคืนอีบัว” แล้วก็ส่องหน้าต่างมองดูรอบๆ แล้วก็ปีนออกไปแบบเดิมแล้วเดินไปขับรถที่จอดทิ้งไว้กลับบ้านทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ฮือๆๆๆ พอเหลือตัวคนเดียวในห้องบัวก็มองตามแขนและต้นขาตัวเองที่มีแต่รอยขบเม้นและดูดเม้นของขวัญ หล่อนรังเกียจและเกลียดคนที่จากไป เกลียดจนอยากฆ่าให้ตาย แรงจะลุกขึ้นแทบไม่มีจึงนอนร้องไห้จนเผลอหลับไปในห้องนอนด้วยความอ่อนเพลีย

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more