02
1096 Words
ลาคอส | 02 ผู้ชายในฝัน
หลายวันต่อมา...
ตำรวจยังคงทำหน้าที่ของตัวเองได้เป็นอย่างดี แต่เหมือนทุกอย่างจะไม่ได้เป็นไปตามที่ครอบครัวของเขาคาดหวังไว้ เมื่อผลตรวจออกมาว่า
[ดินแดนนั้นเป็นผู้ป่วยจิตเภท ที่มักจะมองโลกผิดไปจากความเป็นจริง ซึ่งแตกต่างจากคนทั่ว ๆ ไป และอาจจะมีอาการวิตกกังวล รู้สึกสับสนและสวนทางกับสิ่งที่กำลังทำ อาจจะดูเหินห่าง แยกตัวจากสังคม บางครั้งอาจนั่งนิ่งเป็นหิน ไม่เคลื่อนไหวและไม่พูดจาใด ๆ เป็นชั่วโมง ๆ หรืออาจเคลื่อนไหวช้า ทำอะไรช้า ๆ ผู้ป่วยอาจมีพฤติกรรมแปลก ๆ อยู่ตลอดเวลา และเมื่อมีอะไรมากระตุ้นจึงทำให้ลงมือทำโดยขาดสติและไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ คนร้ายจะไม่โดนโทษประหารเพราะมีอาการป่วยทางจิตจริง ๆ จึงต้องนำตัวไปรักษาอาการในโรงพยาบาลตามขั้นตอน ระหว่างพิจารณาคดีในลำดับต่อไป]
ผู้พิพากษาเอ่ยขึ้นกับครอบครัวของลาคอสภายในชั้นศาล ทำเอาทุกคนร่ำไห้ออกมาอย่างหนัก ความเดือดดาลถาโถมเข้ามาภายในจิตใจของมาเฟียหนุ่มอีกครั้ง อยากจะจบชีวิตของคนที่มันทำระยำตำบอนกับน้องสาวตัวเองที่อยู่ตรงหน้าให้สิ้นเรื่อง
“มึงต้องชดใช้ให้น้องสาวกู”
ไวกว่าความคิดมาเฟียหนุ่มไม่รอช้า พุ่งตัวไปหาดินแดนทันที ก่อนที่แม่และพี่สาวนั้นจะรีบวิ่งมาห้ามชายหนุ่มเอาไว้ เพราะกลัวว่าลาคอสนั้นจะทำอะไรขาดสติ แต่ตอนนี้ไม่ว่าใครก็ไม่สามารถต้านทานความเดือดดาลของลาคอสได้ ภายในศาลวุ่นวายไปหมด
“คุณแม่ ! ”
กัญญาเป็นลมหมดสติไปทันที ลาคอสพุ่งตัวเข้าไปอุ้มคนเป็นแม่ของตัวเองเอาไว้ ก่อนเดวิดจะเข้ามาช่วยเหลือไว้และขับรถไปที่โรงพยาบาลด้วยความเร็ว
ชวนฝันจ้องมองครอบครัวของอีกฝ่ายด้วยความเห็นใจ แต่ไม่รู้ว่าจะช่วยยังไง เพราะทุกอย่างมันเกิดขึ้นไปแล้ว เธอเองก็ไม่สามารถย้อนเวลากลับไปแก้ไขความผิดของพี่ชายได้ หญิงสาวทำได้เพียงวิ่งตามชายหนุ่มออกไป
ลาคอสกำหมัดด้วยความโกรธเคือง เมื่อเห็นอาการตรอมใจของคนเป็นแม่เมื่อครู่
“ฆ่าพี่ชายกับครอบครัวหนูไปน้องสาวคุณก็ไม่ฟื้นขึ้นมาหรอกนะคะ พวกเรารู้ว่าพวกคุณกำลังทำเสียใจ พวกเราเองก็เสียใจเหมือนกัน”
“เสียใจเหรอวะ”
“พวกเราไม่สามารถย้อนเวลากลับไปแก้ไขอะไรได้ ให้ครอบครัวเราชดใช้อย่างอื่นได้ไหม อย่าทำอะไรพี่ชายเราเลยนะคะ”
อึก ! มือคว้าต้นคอหญิงสาวเข้าหาตัวเอง ก่อนจะออกแรงบีบตามอารมณ์เดือดดาลภายในใจ
“แค่ก !! ปะ...ปล่อยหนู”
ชวนฝันพยายามดึงมือแกร่งออกจากลำคอของเธอ ทว่ามาเฟียหนุ่มกลับออกแรงหนักขึ้นเรื่อย ๆ ก่อนจะพ่นคำพูดร้ายกาจออกมา
“ตอนพี่ชายเธอทำเลวระยำกับน้องสาวฉัน คิรินทร์ไม่มีโอกาสแม้จะร้องขอชีวิตด้วยซ้ำ ชีวิตแลกชีวิต”
แค่ก ! แค่ก !
ชวนฝันสบตากับมาเฟียหนุ่มตรงหน้าด้วยความหวาดกลัว ก่อนลูกน้องคนสนิทของมาเฟียหนุ่มนั้นจะเข้ามาเห็นเหตุการณ์พอดี
“นายครับอย่า !”
อัลฟ่ากระชากร่างมาเฟียหนุ่มออกห่างจากหญิงสาว ก่อนจะพาคนเป็นนายออกไปสงบสติอารมณ์
พรืบ ! แค่ก ๆ !! ร่างบางของชวนฝันทรุดกายลงบนพื้น สิ่งแรกที่เธอทำคือสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด หยาดน้ำตาเอ่อล้นเป็นทางยาว บริเวณลำคอปรากฏรอยนิ้วมือของเขาอย่างชัดเจน
ความหวาดกลัวถาโถมเข้ามาในใจ ลาคอส ต่างจากคนที่เธอเคยรู้จัก ในช่วงเวลาที่พี่ชายเธอไปรักษาตัว เธอมีโอกาสได้กลับมาใช้ชีวิตปกติที่บ้าน บ่อยครั้งที่เธอมักจะแอบมองเขาเดินมาหาน้องสาวที่ใต้ศาลาเปียโนขณะที่เธอกำลังเรียน ทั้งใบหน้าที่หล่อเหลาความอบอุ่นและความอ่อนโยนของเขาทำให้เธอรู้สึกอยากได้รับมันแบบนั้นบ้าง เมื่อไหร่ก็ตามที่น้องสาวของลาคอสออกมาเรียนดนตรีอยู่ที่สวนหลังบ้าน ที่อยู่ใกล้ ๆ บ้านของเธอและใกล้จากตัวบ้านหลังใหญ่
“เจ้าหญิงของพี่ วันนี้เรียนสนุกไหมคะ”
“พี่ลาคอส กลับมาแล้ว”
“มีขนมเค้กที่เราชอบมาฝากด้วยนะคะ”
“พี่ลาคอสใจดีที่สุด หนูอยากให้พี่ลาคอสมาอยู่กับหนู”
“ไว้พี่จะหาเวลาว่างมาหาบ่อย ๆ นะคะ”
แม้ว่านานครั้งที่เขานั้นจะกลับมาแต่เธอกกลับเฝ้ารอเขาทุกวัน และนั่งอ่านหนังสือตรงนั้น เพื่อรอเขาอยู่บ่อย ๆ ความหล่อและความอบอุ่นของเขาทำให้เธอตกหลุมรักรอยยิ้มที่มีเสน่ห์นั้นเอามาก ๆ แตกต่างจากใบหน้าดุดันที่จ้องมองมาที่เธอเมื่อครู่โดยสิ้นเชิง ชวนฝันพยุงร่างกายอันบอบช้ำของตัวเอง ออกจากตรงนั้นทันที เมื่อสายตาของใครหลาย ๆ คนเริ่มจ้องมองมาที่เธอ
“เป็นอะไรมากไหมครับ”
น้ำเสียงของใครบางคนเอ่ยถามขึ้น เมื่อท่าทีหญิงสาวไม่สู้ดีนัก
“เปล่าค่ะ”
“แต่หน้าคุณดูไม่ไหวแล้วนะครับ ให้ผมเรียกรถให้ดีกว่า”
“ขอบคุณค่ะ”
ชวนฝันเอ่ยขอบคุณผู้ชายตรงหน้าด้วยความเกรงใจ แต่ตอนนี้เธอไม่ไหวจริง ๆ
“ขอบคุณมากนะคะ”
“ทิวครับ”
“เอ่ออออ...??? ชวนฝันค่ะ”
ชวนฝันมึนงงเล็กน้อย ที่อยู่ ๆ ชายหนุ่มก็แนะนำตัวแต่เธอเองก็ไม่อยากเสียมารยาทจึงแนะนำตัวกลับเช่นกัน ก่อนทั้งสองจะแยกย้ายกันไป
[ภายในรถยนต์]
“ไม่ใช่เรื่องของมึงอย่ามาเสือก ! ”
“เด็กคนนั้นไม่รู้เรื่องอะไรด้วยนะครับ เธอไม่ได้ผิด”
“แล้วน้องกูผิดอะไร”
“นายกำลังขาดสตินะครับ ถ้าเด็กคนนั้นเป็นอะไรขึ้นมา นายใหญ่จะเดือดร้อนได้”
“กูไม่สนใครหน้าไหนทั้งนั้น ชีวิตน้องกูทั้งคนให้กูทนดูเฉย ๆ โดยที่ไม่ทำอะไรเลยคงไม่ได้”
แม้ลูกน้องคนสนิทจะพยายามโน้มน้าวจิตใจคนเป็นนายมากแค่ไหนแต่ดูเหมือนจะไม่เป็นผล เพราะความแค้นได้ครอบงำเขาแล้ว ไม่ว่าหลังจากนี้จะเป็นยังไง ดินแดนต้องชดใช้ให้น้องสาวเขา ด้วยชีวิต...
- Writer
