กิจกรรมยามเช้า
992 Words
คืนหนึ่ง....
“อือ... “ร่างเล็กส่งเสียงร้องครวญครางออกมาเมื่อเริ่มหายใจไม่ออกจากการถูกกอดรัด มือเล็กทุบลำแขนแกร่งเบาๆ ทว่ามันกลับยังไม่คลายออกจนเธอต้องลืมตาตื่น
เพี้ยะ!! ก่อนจะฟาดฝ่ามือใส่ใบหน้าของคนข้างกายจนเขาสะดุ้งตื่น มือหนาเอื้อมไปกดเปิดโคมไฟข้างหัวเตียงแล้วมองคนตัวเล็ก
“อะไร” เอ่ยถามเสียงแหบพร่า ยกมือขึ้นมาคลำแก้มตัวเอง
“กอดอะไรนักหนา หายใจไม่ออกอึดอัด”
“ก็บอกดีๆ ทำไมต้องตบหน้าด้วย”
“อืออาหลายรอบแล้วนะ” บอกเสียงห้วนๆ แล้วพลิกตัวนอนหันหลังให้เขาแทน สายตาคมเข้มจ้องมองแผ่นหลังเนียนขาวแล้วถอนหายใจเบาๆ จากนั้นก็ปิดไฟแล้วขยับไปโอบกอดเธอแบบหลวมๆ
“พี่ ขอกอดหน่อย”
“นอนเฉยๆ จะตายหรือไง”
“อือ อยากสัมผัสตัว” บอกเสียงอ่อนๆ แล้วซบหน้าแนบไหล่คนตัวเล็ก เธอไม่ได้ตอบรับอะไรเพียงแต่หลับตาลงพาตัวเองเข้าสู่ห้วงนิทราเมื่อตอนนี้เป็นเวลาเพียงตีสามกว่าๆ เท่านั้น
กึกกั่ก!
หลับตาไปไม่ถึงสิบนาที ก็มีเสียงดังกุกกักปลุกให้เธอตื่น มือเล็กรีบควานหาอาวุธประจำตัวที่วางไว้บนหัวเตียงนอน หยัดกายลุกขึ้นนั่งหันไปมองคนตัวใหญ่ที่ก็เหมือนจะรู้สึกตัวตื่นแล้วเหมือนกัน
“แมวหรือเปล่า”
“ไม่รู้” เธอตอบแล้วค่อยๆ เดินไปเปิดผ้าม่านหน้าต่างมองออกไปด้านนอกก็พบกับแมวน้อยตัวหนึ่งอยู่ในกระถางดอกไม้ริมระเบียง เจนเนตรถอนหายใจทิ้งมองสำรวจรอบบ้านอีกครั้งก่อนจะปิดม่านแล้วเดินกลับมานั่งบนที่นอน
“เป็นไร” เอมอนน์เปิดไฟอีกครั้ง หญิงสาวจึงเก็บปืนแล้วเดินไปหยิบเสื้อมาสวมใส่โดยไม่ได้พูดอะไรเพียงแต่มองหน้าคนที่นอนมองเธออยู่ หัวคิ้วโก่งขมวดเป็นปมจนเอมอนน์ต้องลุกขึ้นนั่ง
“ไม่ได้เป็นไร” ตอบแล้วก็เอนตัวนอนลงไป
“แปลกคนจริงๆ”
“แล้วมองไม่ได้เหรอ?”
“ได้ครับ” ว่าพลางนอนลงตามเดิม ตวัดลำแขนโอบกอดร่างเล็กไว้แบบหลวมๆ ฝ่ามือกว้างลูบล้วงเข้าไปใต้เสื้อยืดตัวโคร่ง บีบเคล้นก้อนเนื้ออวบของหญิงสาวข้างกายที่ก็ไม่ได้ว่าอะไรนอนให้เขาบีบมันเล่นเช่นนั้น
“ตีอะไรแล้ว”
“แปป” ควานมือหาโทรศัพท์แล้วหยิบมันขึ้นมาเปิด “ตีสามครึ่งครับ ทำไม?” วางโทรศัพท์ลงที่เดิมแล้วถามคนในอ้อมอก เจนเนตรนิ่งไปครู่หนึ่งแล้วหันมามองหน้าเขาผ่านแสงไฟดวงเล็ก
“อยาก...”
“ตอนนี้เหรอ?”
“อือ ง่วงอยู่ไหม”
“นิดหนึ่ง”
“นอนก่อนก็ได้ ไว้ค่อยทำตอนเช้า”
“แล้วพี่จะนอนหลับไหม?”
“หลับ แต่เลิกจับก่อน” บอกพร้อมจับมือหนาที่เคล้นคลึงหน้าอกของเธอให้ออกซึ่งเขาก็ยอม เจนเนตรจึงพลิกตัวนอนหันหลังให้เขาโดยมีสายตาคมกริบของเอมอนน์มองตามก่อนจะค่อยๆ หลับตาลง
“มอนน์”
“อยากก็มาขึ้นเอง”
“ยังไม่หลับอ่อ?”
“พลิกตัวแรงแบบนั้นใครจะไปหลับ” เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยบอก เพราะเธอเล่นพลิกตัวซ้ายทีขวาทีไปมาอยู่แบบนั้นเลยพลอยทำให้เขานอนไม่หลับไปด้วย
มือหนาดึงผ้าห่มที่คลุมตัวออกจนเห็นร่างกายที่เปลือยเปล่า ในห้องเปิดเพียงโคมไฟข้างหัวเตียงไม่ได้สว่างมากนักแต่ก็ไม่ได้มืดจนมองอะไรไม่เห็น
เจนเนตรเพียงยิ้มอ่อนๆ ให้ แล้วถอดกางเกงชั้นในเพียงตัวเดียวออก จากนั้นก็ขยับขึ้นไปนั่งคร่อมตัวเอมอนน์ จับแก่นกายอวบใหญ่ถูไถไปตามร่องสวาทจนมันเริ่มใช้งานได้จึงจับมันเข้ามาในรูแล้วกดตัวนั่งลงไปอย่างช้าๆ
“อือ เสียวไหม?” ถามคนตัวใหญ่ที่กำลังมองเธออยู่
“เสียวดิ แน่นดี”
“อ่า จุก...” นั่งแช่อยู่ราวๆ สามนาทีก็เริ่มขยับเอวโยกใส่ท่อนลำอวบอย่างเนิบช้า สองมือวางลงบนแผงอกแกร่ง สบตาเขาที่ตอนนี้ยื่นมือมาบีบเคล้นหน้าอกของเธอแล้ว
“ซี้ดดด! เบาๆ”
“เสียวอ่ะ” บอกเสียงกระเส่าร่อนเอวใส่ท่อนเนื้ออวบเร็วแรงมากขึ้นตามอารมณ์ความต้องการของตัวเอง มือเล็กเคลื่อนไปบีบลำคอหนาไว้ก่อนจะเร่งจังหวะถี่เร็วขึ้น
“อ่าส์ พี่เบาๆ ซี้ดดดด!!”
“จะเสร็จแล้ว อ๊าส์~” เสียงหวานบอกก่อนจะกระตุกสั่นเมื่อได้ปลดปล่อย เจนเนตรโน้มตัวลงไปโอบกอดรอบคอหนาไว้ ส่วนเอมอนน์ที่ยังไม่เสร็จก็ต้องเป็นฝ่ายเด้งเอวสวนเข้าใส่เธอจนตัวเองเสร็จ
“พอไหม?” ถามคนตัวเล็กที่ยังคงนอนอยู่บนตัวเขา กายด้านล่างยังคงสอดประสานกันอยู่ น้ำที่ถูกปล่อยเข้าไปในตัวเจนเนตรค่อยๆ ไหลทะลักออกมาหลังจากเธอขยับตัวออกจากเขา
“ถ้าบอกว่าไม่พอเอาต่อไหม?”
“พี่หรือผม?”
“นาย”
“ผมไม่ได้อยากสักหน่อย”
“แน่ใจ?” ดวงตากลมโตเคลื่อนไปมองแก่นกายอวบใหญ่ที่แม้จะปลดปล่อยไปแล้วแต่มันยังคงแข็งตัวพร้อมเริ่มกิจกรรมเข้าจังหวะอีกครั้ง ชายหนุ่มแค่นหัวเราะเบาๆ แล้วดันร่างเล็กให้นอนราบก่อนจะเป็นฝ่ายขึ้นคร่อมเธอ
“กี่น้ำว่ามา”
“สอง”
“สี่ไปเลยเครื่องติดแล้วดับยาก” พูดจบก็จับเรียวขาขาวพาดบ่า ดันแก่นกายเข้าไปในร่องสวาทที่ฉ่ำวาวแล้วเริ่มกระแทกกระทั้นกายใส่เจนเนตรอีกครั้งและอีกครั้งจนตะวันขึ้นส่องแสงผ่านผ้าม่านผืนบางเข้ามานั่นแหละจึงยอมหยุดกิจกรรมในช่วงเช้าของวันนี้
- Writer
- chap_listContents
- likeADD