บทที่ 22 ยัยโง่
@เช้าวันถัดมา
ตับ! ตับ! ตับ!
“อ้ะ! พะ..พอแล้ว...หนูง่วง” น้ำหนาวยกมือขึ้นดันแผงหน้าอกแกร่งไว้ เมื่อชายหนุ่มยังไม่หยุดโถมกายหนักๆ
เมื่อคืนโดนเล่นงานจนเกือบรุ่งเช้า พอเช้าวันต่อมากลับโดนปลุกขึ้นมาทำกิจกรรมยามเช้าอีก ใจคอจะไม่ให้เธอพักผ่อนเลยหรือยังไง!
“พอได้ไง กำลังมันส์เลย โอ้วววว~” กันโน้มตัวลงมาข้างหน้าใช้สองแขนคร่อมร่างบางไว้ พลางก้มหน้ามองคนตัวเล็กที่กำลังขยี้ตาหาวนอน
ความจริงไม่ได้อยากปลุกเธอขึ้นมาเอานะ เธอนั่นแหละเป็นคนยั่วเขาเอง คนอะไรนอนไม่ห้มผ้าเปลือยล่อนจ้อน ทำเอาชายหนุ่มสมรรถภาพทางเพศสูงอดใจไม่ไหวเชยชมกลิ่นสาวยามเช้าตรู่
“อื้ออ...จะ..จุกเกินไปแล้ว...อ๊าาาาา~” หญิงสาวส่ายหน้ากระสับกระส่ายบนหมอน กันจับเรียวขายกขึ้นพาดบ่า ทำให้เกิดอาการจุกบริเวณท้องน้อย จุกจนไม่สามารถขยับตัวไปไหนได้
ตับ! ตับ!...
“ซี้ดดดด~” กันร้องครางในลำคอ รู้สึกเสียวปลายหัวเห็ดที่กำลังเข้า
