03 อย่าลีลา!
932 Words
03 อย่าลีลา!
กึก~ กึก~
ร่างสูงนั่งเคาะนิ้วอยู่บนโต๊ะรอการมาเยือนของสาวซิง ยิ่งคิดยิ่งขำผู้หญิงที่ทำงานแบบนี้เอาอะไรมาบริสุทธิ์ ส่วนมากคงมีแต่ผู้หญิงอย่างว่าแหละ แต่ไม่เป็นไรเสียเงินไปหนึ่งล้านแต่อาจจะได้กลับมาสิบล้าน เพราะมาม่าซังไม่มีทางย้อมแมวตบตาเขาได้หรอก
พรึ่บ!
กันหยัดกายลุกขึ้นสำรวจห้องที่มีไว้สำหรับเผด็จศึก มีอุปกรณ์สำหรับทรมานหญิงชนิดต่างๆ ทั้งโซ่ แส้ กุญแจมือ ไฟเช็ค เทียนไข ชายหนุ่มเปิดตู้เสื้อผ้าดูปรากฏว่าข้างในเต็มไปด้วยชุดนอนไม่ได้นอน
นี่มันห้องเชือดชัดๆ!
"คุ้มเงินจริงๆ!"
ตึก! ตึก!
แอ๊ดดดด!
"สาวบริสุทธิ์มาแล้วค่ะ"
พรึ่บบ!
ทันทีที่หันไปสบตา ร่างสูงถึงกับตกตะลึงไปชั่วขณะ หญิงสาวที่มาม่าซังพาเข้ามาคือหญิงสาวที่มีส่วนสูงประมาณไหล่ของเขา ดวงตากลมโตอยู่ภายใต้แพขนตางอนงาม จมูกเล็กเชิดขึ้นรับกับริมฝีปากบางเป็นกระจับ ใบหน้ารูปไข่เรียวสวย ผิวพรรณขาวผ่องราวกับดารา รูปร่างอรชรไม่ผอมไม่อ้วนจนเกินไปทำให้เธอดูเซ็กซี่เมื่ออยู่ในชุดเดรสรัดรูปสีแดงเพลิง ดูท่าอายุน่าจะไม่ถึงยี่สิบปีด้วยซ้ำ
กันกลืนน้ำลายลงคอเมื่อดวงตากลมโตสีน้ำตาลอ่อนคู่นั้นสบตากับเขา ราวกับโลกทั้งใบกำลังหยุดหมุน
เธอสวย..สวยมาก สวยเหมือนนางฟ้า สวยจนเขาตกตะลึงตั้งแต่แรกเห็น
"อะแฮ่ม! เป็นไงคะสาวบริสุทธิ์ของเราสวยใช้ได้ใช่ไหม"
"ก็.." กันปรายตามองตั้งแต่หัวจรดเท้าพรางเชิดหน้าขึ้น เธอสวยจริงๆ สวยจนน้องชายแข็งตัวไว้รอแล้ว "งั้นๆ"
"คุณคือลูกค้าคนแรกของนางสาวน้ำหนาวรหัส B33"
"เบอร์ตองด้วย"
"เบอร์ตองของที่นี่คัดแต่ของเด็ดๆมาค่ะ" มาม่าซังยิ้มแย้มก่อนหันไปบอกหญิงสาวที่ยืนตัวแข็งอยู่ข้างๆ "บริการพี่เขาให้ถึงใจนะ นี่คืองานแรกของเธอ ถ้าเธอทำให้ลูกค้าประทับใจอาจจะได้เลื่อนขั้น"
"ค่ะ"
"ขาดเหลืออะไรบอกได้นะคะ ถุงยางอนามัยมีครบทุกไซต์เลย แต่ดูท่าวันนี้คุณคงไม่ได้ใช้"
"เดี๋ยวรู้กัน หึ หึ" กันหัวเราะอย่างมีเลศนัยก่อนเดินไปล็อคประตูอย่างแน่นหนา คิดจะมาย้อมแมวหรอ คอยดูนะวันนี้ไอ้กันจะเอาเงินหนึ่งล้านกลับคืนมาให้ได้! "เธอ..มีประสบการณ์มามากน้อยแค่ไหน"
"ฉะ..ฉันไม่เคยค่ะ"
"ไม่เคย แต่มาทำงานขายบริการ?"
"มีเหตุจำเป็นค่ะ" น้ำหนาวเงยหน้าขึ้นสบตากับร่างสูงอีกรอบ แวบแรกเธอเห็นภาพของใครบางคนซ้อนทับเข้ามา เขาคนนั้นกำลังเล่นบาสกับกลุ่มเพื่อน สาวๆกรี้ดกร๊าดเต็มสนาม เธอแอบมองเขาอยู่หลังพุ่มไม้
เธอรู้จักเขา..ในขณะที่เขาไม่รู้ดวยซ้ำว่ามีคนอย่างเธออยู่บนโลก
"จะเหตุผลอะไรก็ชั่งฉันไม่สน แต่วันนี้ฉันต้องได้เงินคืน" เขาไม่ยอมเสียเงินฟรีๆหรอกนะ ปกติไม่เคยซื้อกินด้วยซ้ำ "เอ้า! ขึ้นไปรอบนเตียงสิ มองอยู่ได้"
"อะ..เอ่อคือว่า"
"อะไรอีกล่ะ รู้มั้ยว่าเพื่อนฉันรอ รีบเอารีบเสร็จ!" กันพ้นลมหายใจขึ้นจมูกอย่างหัวเสีย กะจะยืดเวลาเพื่อเรียกเงินเพิ่มหรอ ฝันไปเถอะ!
"คุณจะอาบน้ำก่อนไหมคะ"
"โว้ยยยย!! คนมันเ****นจะเอาอารมณ์ที่ไหนไปอาบน้ำวะ" กันกระชากร่างบางเขาหาตัว ทันทีที่ร่างนุ่มๆของเธอปะทะอกจู่ๆร่างกายของเขาก็เกิดสปาร์คขึ้นมาดื้อๆอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน
ผิวนิ่มมากผู้หญิงอะไร!
"เธออายุ 18 ปีแล้วใช่ไหม"
"ค่ะ"
"ดี! งั้นฉันคงไม่โดนข้อหาพรากผู้เยาว์ เลิกลีลาแล้วไปรอที่เตียง!!"
ร่างเล็กเม้มปากจนเป็นเส้นตรง แค่สัมผัสเล็กๆน้อยทำให้เธอหวั่นไหวได้ขนาดนี้เชียวหรอ น้ำหนาวตัดสินใจเดินไปรอที่เตียงในขณะที่คนตัวสูงเปิดตู้เสื้อผ้าหาอะไรบางอย่าง
พรึ่บ!
"อะ จะใส่ชุดไหนเลือกเอา"
น้ำหนาวปรายตามองชุดที่กองอยู่ข้างหน้า เธอก้มหยิบมันขึ้นมาดู นี่มันคือชุดนอนไม่ได้นอน ไม่ต่างอะไรจากชุดของนางเอก AV แล้วแบบนี้เธอจะใส่ได้ยังไง
"คุณคะ ฉันไม่ใส่ได้ไหม"
"เธอนี่มันเรื่องมากจริงๆ จะย้อมแมวยังมีข้อต่อรอง"
"แต่ชุดพวกนี้มันโป๊"
"แล้วชุดที่เธอใส่มันต่างอะไร" กันจิ้ปากอย่างหัวเสียก่อนเปิดลิ้นชักออกมาเลือกไซต์ถุงยางอนามัยขนาดพิเศษ "รีบใส่ซะ แล้วมาสวมถุงยางให้ฉัน"
"คือว่าดิฉัน" น้ำหนาวตัวสั่นระริก ใส่ชุดแบบนี้ต่อหน้าผู้ชายมันไม่ต่างอะไรจากแก้ผ้า และยิ่งเป็นผู้ชายที่เธอเคยปลื้มด้วย บอกตรงๆว่าอยากมีเวทมนต์แล้วหายตัวไปจากตรงนี้ซะ
ทำไมต้องเป็นเขาด้วย..
"ไม่ใส่ใช่มั้ย!" กันเดินดุ่มๆเข้ามาค้ำเอวมองคนตัวเล็กซึ่งนั่งตัวสั่นเทาอยู่บนเตียง เธอเงยหน้าขึ้นมองด้วยสีหน้าชวนสงสาร แต่คนอย่างเขาไม่ยอมเสียเงินฟรีๆหรอก "งั้นฉันจะใส่ให้เธอเอง!"
แคว่กกกกก!!!
"ว้ายยยยยย!!!!"
- Writer
