18 กอด
"เจ็บไหม?" น้ำเสียงของกันอ่อนลง ทันทีเห็นน้ำตาไหลอาบหน้างาม ความรู้สึกผิดเกิดขึ้นในหัวใจ นี่เขาทำให้เธอเจ็บขนาดนั้นเลยหรอ?
"..." น้ำหนาวไม่ตอบ เธอพยักหน้าขึ้นลงขณะที่น้ำตาไหลลงมาไม่ขาดสาย
"พรุ่งนี้ต้องพองแน่ๆ" กันยืนคิดอยู่พักหนึ่ง หากปล่อยไว้แบบนี้ถ้าเกิดมันพุพองขึ้นมาแผลติดเชื้อน้ำหนาวต้องแย่แน่ๆ "เดี๋ยวพาไปหาหมอ"
"ไม่เป็นไรค่ะ ทายาเดี๋ยวก็หาย"
"แล้วยาที่เธอทามันจะดีเท่าหมอมั้ย!"
"ฉันไม่อยากรบกวนคุณค่ะ"
"เฮ้อ! เธอนี่มัน!" กันสะบัดมือน้ำหนาวทิ้งก่อนยกมือขึ้นเสยผมด้วยความหงุดหงิด เด็กคนนี้เป็นอะไร? ทำดีด้วยไม่ชอบชอบให้ร้ายใส่ใช่ไหม! "ตามใจก็แล้วกัน ถ้าเกิดมือเน่าขึ้นมาอย่ามาโทษฉันนะ!"
"ฉันไม่โทษคุณหรอกค่ะ มันเป็นความผิดของฉันเอง"
ในนาทีนี้คงไม่มีใครทำให้กันหงุดหงิดได้เท่าน้ำหนาวอีกแล้ว ขัดใจไปซะทุกอย่าง พอเอ่ยปากบอกว่าจะพาไปหาหมอก็ปฏิเสธ ตามใจละกัน เพราะคนอย่างกันไม่เคยแคร์
