บทที่ 27 ไม่พอใจ
"ของขาดหรอ ทำไมทำหน้าเครียด" เรย์ถามขึ้นพลางจ้องเขม่งเพื่อนสนิท ซึ่งนั่งทำหน้าเครียดอยู่ในโรงอาหารในช่วงเวลาพักเที่ยง ปกติกันเป็นคนร่าเริง สายตาของมันมักหลี่สาวตลอดเวลา แต่วันนี้ทำไมมันดูเงียบๆ
"มีเรื่องปวดหัวนิดหน่อย"
"ทำไมวะ น้องเขาไม่ให้มึงเยxหรอ"
"เปล่า น้องเขาก็แค่บอกรักกู"
"ฮ้ะ!! นี่น้องเขาบอกรักมึงแล้วหรอ?" เรย์ทำหน้าตกใจ "ถ้ากูเป็นน้ำหนาวนะ แม่งจะไปหาคนที่ดีกว่านี้"
"เออ ยอมรับว่ากูมันเหี้ย!"
"รู้ว่าเหี้ย ทำไมไม่ปรับปรุงตัว"
"ทำไมต้องปรับปรุง กูก็เป็นแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว แม่กูก็ไม่เห็นเดือดร้อนอะไรนิ"
"ฮ่า ฮ่า กูล่ะเบื่อพวกไม่รู้ใจตัวเอง"
"พูดแบบนี้หมายความว่าไง!"
"ไม่รู๊!" เรย์จิ๊ปากพลางยักไหล่ ก่อนหยัดกายลุกขึ้นเดินไปสั่งอาหารและเป็นจังหวะเดียวกับกลุ่มเพื่อนๆเดินเข้ามาพอดี
แล้วดูไอ้ไทป์สิ..ควงเมียมาหยามต่อหน้าต่อตา!
"ไง เรื่องน้องน้ำหนาวกับมึงไปถึ
