Strangers Again

Chapter 4

Katherine's POV:

~Flashbacks~

"How's your studies? And what course are you planning to take?" Maawtoridad na tanong ni lolo sa 'kin.

nandidito kami sa hapagkainan dahil kakadating ko lang galing flight papunta dito sa Korea.

"Mmm. Its doing great.. I'm planning on taking my pre-med course." Pilit na ngiti Kong sambit at tsaka nagpatuloy sa pagkain.

"That's great to hear but---"

"Ehem' Alexandria.. I've heard a lot about you.." gulat pa 'kong napasulyap kay lola ng sumabag siya sa usapan.

"Your Mom talks about you all the time.. though she did mention me that you've gotten yourself in a trouble.." dagdag na sabi pa ni lolo na nakatingin na sa akin ng maagi.

"But.. It's best if you tell me yourself what happened." Kaswal na sambit pa nito at tsaka nagdatingan ang mga maid dala dala ang mga deserts.

Kinuwento ko na kay lola ang buong nangyare kung bakit ako napunta dito sa gulong 'to..

"Haha.. it doesn't matter because it already happened." Mahinang tawa pa ni lola habang nakatakip pa ang pamaypay sa kanyang bibig.

"Don't worry about him.. you can always find someone better" sabi ni lola at tsaka kami nagsimulang kumain ng deserts.

Three weeks later..

"Ito nga pala si Alexandria Montenegro, apo ko.." kaswal na pagpapakilala ni lola sa aming nga bisita.

"Mmm.. She's very pretty." ani ng magandang babae na parang nasa edad 40+ kasama ang Isang lalaki sa tabi niya na parang kaedad ko din.

"Oh stop, don't bother.. Is that Luke?.. Omo he gotten so big, I remember when Luke is still this little a-and ehem*.. Umm, Alexandria why don't you bring Luke around.." Baling ni lola sa 'kin at tsaka ako tumingin kay Luke na parang tinignan pa ang buong bahay namin.

"Well, then excuse us.. Ehem* Follow me" bigay pansin ko sa kanya at tsaka niya ako nilingon at walang pasabeng tinalikuran ko siya at pansin ko naman ay sinusundan niya ko.

I've meet a lot of my Lola's friends and their grandchildrens.. so I was pretty familiar how it deal and feel at this point.

Pero bakit parang kakaiba ang feeling ko ngayon? Iyong tipong parang may kung anong nakabarado sa dibdib ko na parang ang hirap humanga.

Itong feeling na 'to ay ngayon ko lang uli na nararamdaman..

Si Luke ay pansin mong may lahing korean dahil sa kaniyang singkit na mga mata at pananamit.

'pormahang koreano..

"You lived quite a big house Ms. Alexandria.." pormal na sabi nito at tsaka ko siya biglang liningon.

"Please drop the formalities.. I don't like people calling me that." Sabi ko sakanya at tsaka pinakita sa kanya ang garden ng bahay ng lola ko.

"This is the garden.. Sigh' can you understand tagalog? It's hard to y'know translate everything" Kaswal kong tanong sa kanya at tumango lamang siya na nagsenyas pa na kaunti lamang daw ang alam niya..

"Ahh-- This is our garden may kalakihan dahil mahilig I mean because Lola liked looking at flowers and shrubs and also trees.. and then ayun! There's ahh-- gazebo sa gitna.. it's my favorite place to read.." sabi ko habang tinuturo ang gazebo na nasa gitna ng garden.

"And then Hmm Ahh-- there's Lola's library sometimes I go there to find new books to read." Dagdag ko pa habang tinuturo ang

"You really like reading huh?" Biglang usal niya at tsaka ko siya nillingon.

Dudug*

"Ahh-- ehem* y-yeah I-I like reading.. to be honest ang pagbabasa lang ang magandang paraan para makalimutan ko siya.." inalis ko ang tingin ko sa kanya at tsaka liningon ang Library.

"Pardon.. what did you say I didn't quite understand you" biglang sambit nito at tsaka ako tumingin uli sa kanya at umiling.

"Nevermind.."

"Oh' admiring what you see Luke?" Biglang sabi ni lola sa likod namin.

"A-Ahh yeah it's wonderful.. I love it" nakangiting usal nito at tsaka lumingon sa akin.

Mimiya miya lang din ay hindi na sila nagtagal at umuwi na din.. pagkatapos ay nagpatuloy na ako sa aking binabasa at nagtungo sa may gazebo sa gitna ng garden.

Few months ang lumipas ay palagi ng pumunta sa bahay ng lola ko sina Luke.. kaya unti-uniti ko na siya nakikilala.

Nalaman ko ang buong pangalan niya ay si Luke Lee Parker na mahilig sa sports kaya minsan binabandera niya sa akin ang mga nakukuha niyang medals na napananalunan niya sa mga laban niya.

Si Luke ay gwapo at matalino kaya't palagi siyang sinusundan ng mga babae sa bahay nila dahilan daw para parati siyang bumibisita dito.

"Uy! Bakit nga pala nandidito ka sa bahay ng lola mo nasaan ang mga magulang mo?" Biglaang sambit niya na.

Oo nga pala tinuruan ko na rin siya ng Tagalog para maintindihan ako at hindi na ako mahirapan pa para iexplain sa kanya in English.

"Wala ka na dun.." tipid na sagot ko habang nakatuon parin ang paningin ko sa libro ng pwersahang niyang hinablot ang libro ko pataas.

"Woi! Akin na yan!" Mahinang sigaw ko sa habang tiad sa pagabot noon sa kanya ng tinaasan pa niya 'yon.

"Sabihin mo muna kase.." nakangising sabi niya pero hindi ako nagpatinag at nagtatatalon pa para lang maabot ito.

"Isa.." mahinahong pagbabanta ko pa habang nakatitig sa kanya at kita ko na napalunok pa ang loko!

"Dalawa.. Tat--" marinig banta ko pa at tsaka niya binitawan iyon at mabagal na binigay sa akin.

"Nakakainis ka" nakanguso parin siya habang magkakrus ang braso.

Parang 'bata..

"Alam mo para kang bata!" Mahinang singhal ko pa sa kanya.

"Ikaw kasi eh.. kinakausap ng maayos, hindi man lang nasagot.." nakanguso niyang usal na maka-asta na parang bata.

"Eh sa ayaw ko.. anong magagawa mo?" Taas kilay kong sagot.

"Bahala ka diyan.." at tsaka parang batang umalis.

Nagwalk out?

"Woi! Luke!.. Luke! Ano ba!" Tawag ko sa kanya pero hindi siya nagpatinag at nagpatuloy sa pagalis.

Sigh'...

"Luke.. Sorry na" mahinang sabi ko pa at tsaka siya napahinto sa paglalakad.

"Pinalayas ako sa bahay namin at pinalipat ako dito sa Korea dahil pinabayaan ko ang pag-aaral ko.. d-dahil sa ex ko" mahinang sambit ko pa at tsaka hindi ko namalayang nakayakap na siya sa 'kin.

"Ano ba, Luke ang higpit.."

"Ahh sorry.. I just d-dont want to see you like this." Mahinahong usal niya at tsaka umalis kami sa pagkakayakap.

"Umm.. I know this isn't the best timing ever but.." Pagputol niya pa.

"But.. Alexandria can I be your girlfriend?" Biglang sabi niya na nagpatigil sa pagtibok ng puso ko!

HINDI KO ALAM ANG SASABIHIN KO!

"L-Luke seryoso ka ba?"

"Niniloloko ba kita?.. So, Is that a yes?" Nakangiting sabi niya pa kaya't wala sa sarili kong tumungo.

At tsaka niya ko niyakap ng mahigpit sa tuwa.. doon ko lang din naramdaman ang dating saya na nararamdaman ko nung kami pa ni Kyle.

A few weeks went by at parati na kaming magkasama ni Luke. Minsan nandidito kami sa kwarto ko nanonood ng movie at minsan naman ay gumagala kami sa Gangnam.

Masaya siyang kasama at syempre pogi ang kasama kaya't minsan pinagtitinginan kami ng mga tao.

...

"Omo.. They're so Cute!" Sabi pa ng estudyanteng babae.

"I'm so jealous.. They looked good together" sabi din ng isa pang nadaanan namin sa Isang food stall.

"Babe? Bagay daw tayo sabi nila" Nakangisi pang sabi niya na tutumuro sa don sa babae kanina habang naglalakad kami ng magkaholding hands.

Sumusobra na 'to ah..

"Woi! Sumusobra ka na ata sa paghoholding hands mo ah?" Taas kilay kong sabi sa kanya na ngumuso pa.

"Babe, minsan lang naman eh.. oo nga pala I love you" eto na naman po tayo..

"Woi! Kung ayaw mo nang black eye kung ako sayo lalayo ako.." kaswal na sabi ko at tsaka tinaas ko ang kamao ko.

"Eto na po Boss.." Pagsuko niya pa at tsaka tinaas ang kaniyang dalawang kamay sa ere.

"Tss'. Kalokohan.." bulong ko pa at nagpauna papunta sa Isang favorite na coffee shop place ko.

"Annyeonghaseyo.. ma'am what's is your order?" Maligayang bati niya pa sa amin.

"Do you have umm.. a table for couples?" Nakangising sambit niya na nakatingin pa sa akin.

Tss'

"Ahh yes, sir this way.." sabay kami pumunta sa upuan na pinakita niya.

"So, do you like it here?" Kaswal na tanong ko pa sa kanya at tsaka siya napatingin sa paligid at bumaling sakin ng ngiti!

Cute na ngiti!

"Oo naman syempre love na love basta ikaw ang kasama." Nakangisi pang tugon nito na kinindatan pa 'ko ng mokong.

"Tsh'.. Luke ang korni mo!" Sabay kaming napatawa.

Ilang mga minuto lang din ay dumating na ang order naming pagkain at tsaka kami nagkwentuhan habang nakain.

Ilang buwan din ang lumipas ng ganito kami ni Luke. Masaya at nakakakilig Pero hindi din nagtagal ay unti unti na siyang nawawalan ng time.

'Kesyo busy daw dahil sa practice at minsan lang kaming nakakapag bonding ng kaming dalawa lang.

Minsan lang kami naguusap at minsan lang din nakakapagkwentuhan.

Kaya noong dumating ang araw ng aming anniversary ay dali-dali 'kong pumunta sa bahay niya dala dala ang cake na binake ko kagabi lang.

Ng biglang buhumos ang mahinang ulan kaya bigla akong nakaramdan ng hindi maipaliwanag na Kaba.

~Luke~

Nandiyan ka ba sa bahay niyo?

2:13 pm

Tch'..

"Hindi man lang niya ba naalala ang araw ngayon?" Kaya ng akmang bubuksan ko na ang pinto ng bahay niya ay doon ko napansin na bukas na ang pinto nito.

Tulog ba siya? Sorpresahan ko kaya siya..

Iniisip ko palang parang kinikilig na 'ko..

Kaya hindi na ako nagpaligoy ligoy pang at pumasok na ng bahay. pagkapasok ko ng bahay niya ay doon ko nakita ang mga nagkalat na damit sa baba.

"Bakit nandidito 'to?" Bulong ko sa akin sarili habang kalmadong inaayos ito.

Doon ko din napansin ang iba pang nagkalatang damit ng babae dahilan para bumilis ang t***k ng puso ko.

Parang hindi ko maimagine niyang gagawin niya sa 'kin to.

Pinilit kong kalmahin ang buong sistema ko at tsaka dahan dahang nagtungo sa kwarto niya sa itaas.

Kaya't sa bawat hakbang na gagawin ko ay parang nanghihina ako at nalilito ng marating ko ang pinto ng kwarto niya.

"L-Luke?" Mahinang tawag ko pa at tsaka wala sa sariling binuksan ang pinto iyon.

Great job, Luke! You did a whole F*cking job!

At doon ko nakita ang pinakamasakit at kinatatakutan kong makita. Hindi ko na namalayang ang mga luha kong nagpapauna sa gilid ng pisngi ko.

"B-Babe?" Rinig kong sambit niya galing sa banyo na pansin mong kakaligo lang.

Para akong masusuka sa mga nakita ko ngayon.

"Babe I-I can explain." Mahinahong sabi niya pa pero hindi ko na siya binigyan pa ng pagkakataon.

Pak! Pak!

Sinampal ko siya sa magkabilaang mukha at mahinang pinagsusuntok ang dibdib niya.

"Ang saya-saya ko! Pero bakit ganto? Ha! Luke!?" Galit na sabi ko habang patuloy sa pagsusuntok sa dibdib niya kaya't hinablot niya ang dalawa kong kamay para pigilan ako.

"Babe I-I can explain!" Hindi ako natinag at tuloy parin pagtulak sa kaniya.

"Alam mo ba kung ano ang especial sa araw na 'to!" Wala sa sariling usal ko habang patuloy sa ang patak ng mga luha ko.

"Babe.." sabi niya at tsaka 'ko natigilan.

"Etong araw lang naman na 'to ay ang simula at huli ng araw ng pagsasama natin" mapait na ngiti kong saad.

~End of Flashback~

"Woi! Ayos kalang ba? Bat' parang naluluha ka ata." Hindi ko na namalayan ang pagtulo ng mga luha ko pagkatapos kong naalala ang mga mapait na araw sa Korea.

"--Ahh wala.. Eto kasing mga bawang nakakaiyak" pagsisinungaling ko pa at tsaka nagpatuloy sa pag-gayat ng mga sibuyas.

"Mm. Sabi mo eh."

•End of chapter 4•