Capitulo Treinta y uno
“Salamat sa paghatid ng pagkain, Steven,” nangingiti kong wika sa kanya. Hindi ako nakapasok sa trabaho dahil bigla akong nagkasakit. Hindi naman malala iyong sakit ko pero nagsabi ako kay manager na hindi muna ako papasok dahil nga roon. May pagkamalala kasi iyong ubo at sipon ko at natatakot ako na mauwi iyon sa lagnat kaya minabuti ko na magpahinga muna kahit isang araw lang. Bumalik na si manager kaya bukas na ulit ang coffee shop. Mabuti na nga lang ay naintindihan niya na may sakit ako kaya hindi na niya ko pinapasok pa. Pero ang balitang ‘yon ay nakaabot kay Steven kaya nandito siya ngayon para hatiran ako ng pagkain.
Hindi muna pinagduty ni manager si Steven sa hindi malamang dahilan kaya siya nandito ngayon at dinalhan ako ng pagkain. Tanghali na at naka
