CHAPTER 32 (SPG)
Nang bumalik ang labi ni Daddy Seb sa labi ko ay naging marahas na ang galaw niya. Naging blanko na ang utak ko. Saglit kong iniwan ang lahat ng agam-agam sa utak at puso ko, hindi ko muna inisip si Mama.
Katumbas ng bawat paghalik ko kay Daddy Seb ay ang mga emosyong gusto kong pakawalan. Halu-halo na, pero mas nangingibabaw doon ang labis na pakikisimpatya at kalungkutan.
Kahit sandali lang sana ay makalimutan ko ang lahat. Sa pamamagitan nito, baka kaya ko ring lumigaya kahit na alam kong mali.
Hindi nagtagal nang humiwalay si Daddy Seb. Dahan-dahan siyang tumayo kasama ko. Napasinghap pa ako nang buhatin ako nito at saka siya tumalikod upang harapin ang kama. Roon ay marahan niya akong inihiga.
Nagpantay ang mga mukha namin. Nakita ko ang paninitig niya, ang malii
