Artavius is in a good mood.
Hindi mapuknat-puknat ang ngiti sa kaniyang mga labi habang nakahiga. Pakiramdam niya nawala lahat ng pagod at antok niya. Dahil ito lahat kay Joyce, ang sanhi ng kaniyang saya.
Sa wakas kasi ay nabigyan siya ng pag-asa. Naalala niya pa ang nangyari kanina pagkatapos nilang kumain.
“May sasabihin ka raw?” tanong ni Art habang nakaupo silang dalawa ni Joyce sa sofa. Pumasok na sa silid nito si Amelia para bigyan ng privacy ang dalawa.
“Hmm, yeah,” nahihiyang sabi ng dalaga. Napayuko siya at napaisip kung paano niya ba ito sasabihin sa lalaki.
Hindi na muna nagsalita si Art at hinayaan lang ang dalaga na makapag-isip. Hindi ito madali pero maya handa siyang maghintay.
Ilang sandali pa, lumingon si Joyce sa kaniya. Palagay niya malalagutan siya ng hining
