Nagulat ako nang huminto siya sa paglalakad at bigla akong hinarap. Buti na lang napigilan ko ang paglalakad ko dahil kung hindi ay bubunggo ako sa kaniya.
“What’s our problem?” masungit niyang tanong.
Kami na lang ang student dito sa canteen dahil anong oras na rin. May mga evening class pero mamayang nine pa ng gabi ang uwi nila.
I met his intense gaze. “Our problem? Wala naman.”
Umangat ang isa niyang kilay. He always does that when he does not believe what I said.
“Iniiwasan mo ako,” he said as a matter of fact.
Napalunok ako sabay iwas ng tingin. “H-Hindi, ah. Bakit naman kita iiwasan?”
“Magaganituhan pa ba tayo, Charlotte? Kagabi sobrang lamig mo. Kaninang umaga naman ang aga-aga mong pumasok para lang iwasan ako. Ngayon naman sinabi mo na parang magkapatid na ang turing
