Şimal
Dengesiz miyim ben ya. Gerçekten buna verebileceğim bir cevabım yok sanırım. Bildiğim bir şey varsa kafam çok karışık. En az kalbim kadar. Kurt'un bendeki yeri başka artık bunu inkar etmiyorum ama şunun da farkındayım, bana ilk dokunan o, o yüzden ona çekiliyorum hali değil bu. Yüreğimde bir yere dokunuyor o, onun varlığı bana iyi geliyor. Sadece öyle çok korkuyorum ki bir adım atmak zor geliyor bana. Geliyordu yani. Ta ki bir hemcinsimin Kurt'a aşırı davetkar ve bir o kadar gereksiz yakınlaşmasına kadar. O zaman içimdeki kadın şaha kalktı. Sanki Kurt bana aitti de biri gelmiş üzerinde hak iddia etmiş gibi hissettim. Kendimdeki duygulardan emin olmam da o zaman oldu, ben bayağı bayağı hoşlanıyorum bu adamdan.
Bir de o lüzumsuz bana kendince laf sokmaya çalışmıyor mu, deli oldum, al
