Şimal
Herkesin hayatımı böyle yoksa sadece bana mı oluyor bu bilmiyorum ama kendimi hep kötü sonla biten bir filmin baş kahramanı gibi hissediyorum. Gülüyorum, an geliyor mutlu oluyorum ama sanki hep o kötü sona doğru gidiyorum son sürat. Bu da beni korkutuyor. Ne yapmam lazım mesela bilmiyorum, nasıl hareket etmem gerek kestiremiyorum.. Geri dönme şansım da yok olduğum yerde kalma imkanım da. Sürüklene sürüklene gidiyorum ama şimdi bu önümde diz çökmüş ben ağladıkça içi giden adam diyor ki gel o akıntıya kapılma, gel ben sana uzanan bir dalım. Tutun bana. Tutun ki, sürükleneceksek de amenna; çıkacaksak da amenna..
Güveniyor muyum Kurt'a.. Evet kesinlikle güveniyorum. Evlenmek istiyor muyum bundan emin değilim ama emin olduğum bir konu var ki ben Kurt'la birlikte olmazsam başka bir adam
