Şimal Hızlandırılmış bir yaşam programına dahil olmuş gibi hissediyorum. Her şey oluyor bitiyor ve biz sadece yetişmeye çalışıyoruz olanlara. Özellikle son birkaç ayı anlat deseniz, hızlı trenle bir yerden bir yere gidiyormuşum gibi derim. Sadece silüetler var ama ben size detay veremem. Hızlı ve yorucuydu yani. Yine de şuan dizlerine yattığım ve saçlarımı okşayan adamın yanında olmak her şeye göğüs gerebilirim hissi veriyor bana. Varlığından güç alıyorum sanırım.. Kocamın yanına geleli 3 hafta oldu. Malum olayı aşamadık henüz, yani birlikte olmadık zaten Kurt'tan da böyle bir talep gelmedi hiç ama beraber uyumaya devam ediyoruz. Sadece içimde önleyemediğim bir korku var, sanki yine bir şey olacak da biz Kurt'la ayrılacağız gibi hissediyorum ama diliyorum Allah'tan öyle olmaz. Çok yıpran

