Kabanata 37
1224 Words
"Saan 'to?" tanong ni Lazh, she was catching her breath habang pinupunasan ang pawis nya sa noo.
I giggled. "Don na lang." I pointed at the corner of couch. Nag-aayos na kami ng gamit dito sa condo ko, gaya ng napagusapan namin last time ay tinutulungan nya ako sa pagaayos ng personal stuffs ko rito.
"Wala na bang aayusin?" she asked, gasping. Natawa na lang ako ng marahan, medyo nagui-guilty ako dahil napagod pa sya.
"Baka gusto mong ayusin buong condo, pede rin naman." I joked. She glared at me, natawa na lang ako. "Joke lang. Kain na lang tayo sa labas, saan mo gusto?" I raised my brows. I took my phone, nagtipa ako ng chat para kay Josh.
"Libre mo?" she chuckled. "Gusto ko mag-Mcdo saka Macao." she pouted, massaging her tummy na animo'y sinasabing nagcr-crave sya non.
"Libre mo syempre." I laughed. "Bihis lang ako... gamitin mo 'yong isang cr, maligo ka. Baho mo!" she threw the pillow from the couch at my gaze, humagalpak agad ako sa tawa. Mabilis akong humakbang patungo sa cr nong akmang kukuha nanaman sya ng unan.
"Bwiset ka talaga!" rinig kong sigaw nya, tumawa na lang ako lalo.
I took a shower bago ako nag-ayos ng sarili. It took me an hour before I finish my routine, paglabas ko ay naabutan ko syang nagbubuckle ng belt. She raised her brows at me, animo'y nagtatanong kung aalis na ba kami.
I checked my phone, wala pang reply si Josh. "Tara na."
Jarred was waiting for us sa kotse nya. He stayed here with us, buti na lang hindi sya busy. The whole ride was filled with silence, baka dahil sa pagod. Pagkarating namin sa mall ay gumala muna kami saglit, Jarred's behind us. Nong busy na sa pagbili si Lazh ng kung ano-ano ay tumabi ako sa pinsan ko, bahagya ko syang siniko.
"Tahimik ah." I crossed my arms, nasa harap lang ang tingin ko.
I heard him chuckled. "Wala lang masabi." he shrugged. Napatango na lang ako, I don't believe him.
"May iba sayo ngayon..." puna ko. I turned my gaze at him, naabutan kong kumunot ang noo nya.
"Wala naman." he uttered, nag-iwas sya ng tingin.
Umayos ako ng tayo. "Ayaw mo mag-open up?"
There was a long silence before he could even let out a deep breath. "Nagaway kami." he fakely chuckled. "Ewan... sobrang labo na namin." I saw how aggressively his jaw clenched, tila ba'y meron syang pinipigilang ibuhos. I don't know, maybe his tears are building up and he just don't want to let them out.
"Lahat ng relasyon aabot sa ganyan. Wala namang perpektong relasyon, may mga oras na lalabo kayo ng husto." I shrugged. "Choice nyo na 'yon kung aayusin nyo pa ba yan o hahayaan nyo na lang na lumipas yan."
He shook his head. "Sobrang hirap..."
I chuckled. "Wala namang madali pagdating sa probs and misunderstandings na dumarating sa bawat relationships. If you give up, you'll be free from difficulties... but when you stay, you'll both come out stronger." I held his ear, hinatak ko 'yon ng bahagya kaya napadaing sya. "Tara! Enjoy na lang muna, nagmumukha kang matanda kakasimangot eh." humagalpak ako sa tawa, I just want to enlighten the mood dahil para syang naiiyak na ewan.
"Baliw talaga! Kelangan pang manghatak ng tenga." he laughed, following me. I felt his arms around my shoulders.
"Sasakalin mo ba ko?" I joked, inirapan ko sya.
He tightened his grip a bit, animo'y nang-aasar. "Salamat." he seriously uttered, tumango na lang ako. "Dahil don... libre ko na pagkain nyo ni Lazh." he arched his brows.
Ginawa nya naman 'yong sinabi nya, dumiretso kami sa Mcdo para kumain. He treats us, pero sa Macao ay ako na ang sumagot sa kanilang dalawa. Thankful lang ako kasi tinulungan nila ako sa mga ginagawa ko, I know it takes them a lot of time to waste para lang masamahan ako rito sa Rizal para mag-ayos ng condo.
Una na silang umuwi, doon muna sila tumuloy sa condo ko. Dumiretso ako sa condo ni Josh, nagchat sya sakin na nakauwi na raw sya. Well, nauna syang kumuha ng condo kesa sakin. Last week pa sya nakakuha, nakapagayos na rin sya don. I helped him with some stuffs, lalo na sa pagaayos ng mga pwesto ng furnitures. Tutulungan nya rin sana ako sa pagaayos ng condo ko, kaso nagkaron sya ng mga presentations sa school.
"Kumain ka na?" I asked him, busy sya sa pagtitipa ng kung ano-ano sa laptop nya. Sandali syang sumulyap sakin bago muling bumaling sa kanyang ginagawa, napalabi na lang ako. Sumilip ako sa ginagawa nya, it looks like a capstone project. Ewan!
I poked him. "Kumain ka na?" I asked again, he just nodded. "Sagot kasi! Tango ka dyan..." I pouted.
"Hindi pa." he shook his head, nakatuon pa rin ang atensyon nya sa ginagawa nya.
I stood up, hindi naman sya nag-abalang pansinin pa ako kaya dumiretso na lang ako sa kusina. Binuksan ko 'yong ref, baka may pwede akong iinit kaso wala. I opened the cabinets, storage ng mga pagkain nya. Apat na cup noodles na lang ang bumungad sakin. Kumunot ang noo ko, puro cup noodles ang kinakain nya? Marami 'to eh, bakit apat na lang ngayon? I shook my head, kailangan ko ng pumunta dito palagi para masigurong kumakain sya ng maayos. Pinapabayaan na ang sarili eh, tch!
I took my phone, chineck ko kung may delivery pa rin ng gantong oras. Buti na lang at meron pang malapit dito, I quickly ordered foods para sakanya. Saktong wala akong gagawin bukas, magrogrocery na lang ako habang nasa school sya.
Nagtimpla ako ng dalawang gatas para samin bago ako bumalik sa tabi nya. I placed the glass of milk beside his laptop, hindi nya manlang ako pinansin. Nag-indian sit ako sa sofa nya, staring at him. Bumigat ang dibdib ko nang mapansin ko ang pagod mula sa itsura nya, he's really into his goals. Sobrang focused nya sa studies nya and I'm so proud of him.... mas lalo pa akong magiging proud sakanya once na maabot nya na lahat ng pangarap nya.
"Baby, take a rest." I held him.
He nodded. "Yes po, tapusin ko lang 'to."
I waited for him to finish his project, kaso lumipas ang ilang minuto na hindi pa rin sya tumitigil. I got no choice, bumaba ako mula sa sofa para sumingit sa pwesto nya. Pinagpilitan kong hatakin ang kamay nya na nakaharang sa dadaanan ko, I went in between his thighs kaya napatigil sya sa ginagawa nya.
"Boo..." he uttered. I arched my brows, giving him a warning.
"Take a rest, masyado mong hinahapit sarili mo." I pouted. "I love you."
He chuckled. "Di manlang ako nakaramdam ng pagod..." he planted a soft kiss on my forehead. "Nandito ang pahinga ko eh.... nandito ang baby ko."
I wrapped my arms around his neck as I sat on his lap. Ipinatong ko ang ulo ko sa balikat nya, my legs were on the side of his hips. I smiled when I felt his arms around my waist, he tightened his hug to me.
"I love you." I sincerely uttered. "Please take care of yourself, I'll keep you for a long time..."
I heard him chuckled, hinahagod nya ang likod ko na animo'y bini-baby ako. "I love you so much."
******
- Writer
