Chapter 8
1072 Words
“แก...แกไม่คิดจะลองปรับความเข้าใจกับพี่ลันดูหน่อยเหรอ บางทีเรื่องมันอาจไม่เป็นอย่างที่เราคิดก็ได้นะ”
คำถามของเพื่อนรักที่แวะมาเล่นด้วยทำให้ศิศิราชะงักมือที่กำลังไถฟีดติ๊กต็อก แค่ไม่กี่วินาที เธอไถฟีดต่อ ไม่ได้มองเพื่อน
“ทำไมแกคิดงั้น”
“ก็...ฉันเห็นเขากลับห้องตลอดนะช่วงนี้ ไม่เห็นผู้หญิงคนนั้นไปด้วย”
“เขาจะไปทำไมล่ะ ในเมื่อเขาอยู่กันที่ห้องพักของบริษัทก็ได้”
“ก็จริงของแกว่ะ”
“แต่ว่า... แกไม่คิดจะลองเจอเขาหน่อยเหรอ เผื่อบางทีมันอาจเป็นเรื่องเข้าใจผิด”
คนที่น้ำท่วมปากในหลายเรื่อง ๆ เรียบเรียงคำพูดได้อย่างยากเย็น นั่นเพราะกลัวว่าจะกระทบกระเทือนใจเพื่อนรัก
“เขาก็มาถามฉันแทบทุกวันว่าแกกลับบ้านยัง แต่ฉันไม่ได้บอกเขาหรอกนะ บอกแค่ว่าไม่รู้เหมือนกัน”
“ดีแล้วล่ะ” น้ำค้างวางมือถือ มองออกไปที่สวนหลังบ้านซึ่งมีสระน้ำและไม้ประดับปลูกไว้หลายชนิดให้เพลินตา แต่ภายในใจเธอนั้นไร้การชื่นชม
“เรื่องฉันกับเขามันจบไปแล้วล่ะ แกก็รู้ ตลอดสามเดือนมานี้เขาทำเหมือนเบื่อ เหมือนไม่อยากกลับมาเจอฉัน อ้างแต่เรื่องงานตลอด แต่ไปกับผู้หญิงคนนั้นตลอด ทั้งเที่ยวผับ ทั้งไปต่างจังหวัด ฉันรับไม่ไหวแล้วล่ะนิด ให้เรื่องของเรามันจบแค่นี้ดีแล้ว”
ลูกก็ไม่มีแล้ว...
นิชกานต์อ้าปากอยากจะพูดบางอย่างแต่ก็ปิดปากลง บางทีพวกเธออาจจะยังเด็กเกินกว่าจะเข้าใจอะไรหลายอย่าง หากดรัณจริงจังกับเพื่อนเธอจริง สักวันหนึ่ง เขาต้องพิสูจน์ตัวเองให้เห็น ไม่ใช่ให้เพื่อนเธอตามไปอยู่กับเขา ยอมเขาทุกอย่างเช่นที่ผ่านมา
“ถ้าแกตัดสินใจแบบนั้นแล้ว ฉันจะไม่พูดอีก ยังไงแกก็มีฉันเป็นเพื่อนตลอดไปนะเว้ยน้ำค้าง”
“ขอบใจมากแก”
สองสาวจับมือกัน รอยยิ้มแห่งมิตรภาพและความปรารถนาดีระบายอยู่บนใบหน้า
ศิศิรากับนิชกานต์เป็นเพื่อนกันตั้งแต่เรียนมัธยมต้น นิชกานต์ฐานะทางบ้านปานกลาง พ่อของเธอจึงรับอุปการะส่งเสียค่าเล่าเรียนให้ ยิ่งทำให้ทั้งสองสนิทสนมกันมากขึ้น
หลังจากอุดอู้อยู่ในบ้านมาหลายวัน ศิศิราตัดสินใจออกไปข้างนอกและนัดชวิศไปกินข้าวดูหนังตามที่เคยสัญญา หลังเดินเล่นในห้างจนเหนื่อย เธอเข้าไปนั่งเล่นเรื่อยเปื่อยอยู่ในร้านกาแฟน่ารักเพื่อรอเขาเลิกงาน มองดูสินค้า ร้านรวง ผู้คนอยู่พักหนึ่ง ใครบางคนก็เข้ามาปรากฏตัวต่อหน้า
นันท์นรีคลี่ยิ้มทันทีและเดินเข้ามาหาเธอด้วยท่าทางมั่นใจ
“ไม่คิดว่าจะได้เจอกันนะคะน้องน้ำค้าง”
หญิงสาวรุ่นพี่เปิดฉากพูดก่อน ตามองมายังช่วงกลางลำตัวของอีกฝ่าย
“คลอดแล้วสินะคะ พี่เสียใจด้วยนะ”
“ขอบคุณ”
ศิศิราไม่อยากคุย ไม่อยากเห็นหน้าผู้หญิงคนนี้ กำลังคิดว่าจะขอตัวลุกหนีไปดีไหม สาวรุ่นพี่พูดขึ้นมาอีก
“ขอโทษนะ ที่น้องต้องคลอดก่อนกำหนดก็เพราะพี่ ใช่ค่ะ คืนนั้นพี่เห็นน้อง อยากบอกพี่ลันเหมือนกัน แต่เขาไม่ฟังเลย ปิดปากพี่ไม่หยุด พี่เลยไม่ได้บอกน่ะ”
“ต้องการอะไรคะ”
นันท์นรีคลี่ยิ้ม แม้สีน้ำเสียงจะสุภาพ แต่ดวงตานั้นเต็มไปด้วยความสะใจ
“พี่แค่อยากบอกน้องน่ะค่ะ พี่กับพี่ลันอยู่ด้วยกันแล้วล่ะ พี่แอบชอบพี่ลันมาตั้งแต่เข้าปีหนึ่ง พอเราได้มาทำงานด้วยกันจริงจัง เขาคงหวั่นไหวกับพี่ เราก็เลย... น้องน้ำค้างคงเข้าใจนะคะ”
นันท์นรีเว้นจังหวะและเผยรอยยิ้มร้ายกาจออกมา
“คืนนั้นเขาสารภาพว่าชอบพี่ พี่คิดว่าเขาเมามาก เลยไปส่งเขาที่ห้องไม่คิดว่าพี่ลันจะทำแบบนั้น พี่พยายามพูดเรื่องน้องกับเขา เขาบอกว่าเขาจริงใจกับพี่จริง ๆ แล้วก็ทนเก็บความรู้สึกไม่ไหว ที่เขาต้องอยู่กับน้องน้ำค้างเพราะรู้สึกผิด เพราะน้องท้องไม่อยากให้น้องเสียใจ แต่เขาบอกพี่นะว่า น้องคลอดเมื่อไหร่ เขาจะบอกน้องเรื่องของเราค่ะ”
ศิศิราจิกเล็บกำมือแน่นอยู่ใต้โต๊ะ มองใบหน้าอมชมพูและรอยยิ้มเขินของอีกฝ่ายยามเอ่ยถึงผู้ชายคนนั้น ใจดวงน้อยปวดหนึบ
“ตอนนี้คงไม่ต้องแล้วล่ะ ฉันเลิกกับเขาแล้ว ขอบคุณที่มาบอกนะคะ”
เธอกัดฟันบอกออกไป นันท์นรียิ้มรับ หาได้สะทกสะท้านแม้ในความเป็นจริงเธอเป็นมือที่สาม เป็นชู้กับสามีคนอื่น แต่แล้วยังไง คนที่เขาหมดรักอย่างเธอต่างหากที่เป็นไม่สำคัญ มาก่อนหรือมาหลังไม่มีความหมายอะไรทั้งนั้น
“พี่ต้องขอบคุณน้องน้ำค้างมากจริง ๆ ค่ะ พี่นับถือน้ำใจน้องมากที่เข้าใจอะไรง่าย ๆ ยังไงก็พี่ขอให้น้องน้ำเจอคนที่เป็นคู่แท้ของน้องนะคะ ส่วนพี่เจอคู่แท้ของพี่แล้วค่ะ อ้อ ขอตัวก่อนนะคะ พอดีเรานัดกันว่าจะไปดูเฟอร์ฯ ด้วยกันน่ะค่ะ เขาบอกอยากเปลี่ยนเตียงที่ห้องหน่อย เตียงนั้นมันเล็กแล้วก็มีคนอื่นเคยใช้แล้ว กลัวว่าพี่จะนอนไม่สบายน่ะ พี่ลันน่ารักมากเลย”
“ค่ะ ขอให้รักกันนาน ๆ นะคะ”
“อืม เรื่องนั้นมันแน่นอนอยู่แล้วล่ะค่ะ บางทีตอนนี้พวกเราอาจจะกำลังมีลูกของพวกเราแล้ว น้องก็รู้ว่าพี่ลันน่ะดุแค่ไหน”
นันท์นรีขยิบตาอย่างขี้เล่น หัวเราะเสียงใสอีกครั้งด้วยใบหน้าเต็มไปด้วยความสุขก่อนจะเดินออกจากร้านไป
หากคำพูดพวกนั้นจารลึกลงในเนื้อหัวใจของศิศิรา เป็นคมมีดกรีดลึกเป็นแผลเหวอะหวะ ตอกย้ำความเชื่อและความจริงอันโหดร้ายเพิ่มไปอีก ดรัณเลือกผู้หญิงคนนั้นจริง ๆ นานแค่ไหนที่เขาเริ่มทรยศเธอ
- Writer
