ยามสายวันถัดมา เสียงม้าควบหยุดลงหน้า จวนสกุลซู ขันทีในเครื่องแต่งกายหรูหราก้าวลงมา ก่อนส่งหีบไม้แกะลายงดงามให้บ่าวรับใช้ของจวน
“นี่คือพระราชโองการเชิญขององค์ชายสาม ให้ส่งถึงเสนาบดีซูเจิ้งหงโดยตรง”
ข่าวนี้แพร่สะพัดไปทั่วจวนอย่างรวดเร็ว จนถึงมือ ซูเจิ้งหง ผู้เป็นเสนาบดีการคลัง เขารับหีบไม้มาวางบนโต๊ะกลางห้องโถงใหญ่ ก่อนเปิดออกช้า ๆ เผยให้เห็นจดหมายเชิญที่เขียนด้วยลายมือขององค์ชายสามเอง
ฮูหยินหลี่หว่านอิงนั่งข้างกาย คอยชำเลืองด้วยความอยากรู้อยากเห็น ขณะที่ซูจิ้งอวี้รีบก้าวเข้ามา ใบหน้าประดับรอยยิ้มมั่นใจ นางมั่นใจว่างานเช่นนี้จะต้องมีชื่อของตนแน่นอน
เสียงเสนาบดีซูอ่านออกมาอย่างชัดเจน
“งานเลี้ยงกวีใต้จันทร์ องค์ชายสามทรงเป็นเจ้าภาพ… เชิญบุตรหลานขุนนางมาร่วมรื่นเริง แข่งกลอนประลองปัญญา…”
เมื่ออ่านถึงรายชื่อ ทุกคนก็เงี่ยหูฟัง
“ซูจิ้งอวี้ บุตรีคนเล็กแห่งสกุลซู…”
ซูจิ้งอวี้แย้มยิ้มทันที ดว
