Defne’den
Günlerin nasıl geçtiğini anlamadan iki haftayı geride bırakmıştım. Ethan’ın bütün iyileşme sürecinde yanındaydım ve bu süreç, ona olan duygularımın büyümesine engel olamayacağımı bana her geçen gün biraz daha gösteriyordu. İçimde anlamlandırmaya çalıştığım bir tamamlanmışlık duygusu vardı ama aynı zamanda bu duyguların beni ele geçirmesine izin verememem gerektiğini biliyordum. Onun yanında olduğum her an, bir adım ileri gidip hemen ardından kendimi geri çekiyordum. Sanki duygularım, aklımla bir savaş halindeydi. Ethan’ı düşünmeden bir an bile geçiremiyor ama aynı zamanda onun yanında hissettiğim bu yoğun çekime karşı onunla arama bir mesafe koymaya çalışıyordum. Bu mesafe, hem kendimi hem de onu korumak içindi. Öyle olduğuna kendimi inandırmaya çalışıyordum. Kim ölümcül hastalı
