chapter 12
722 Words
“grabe ziley girl ang ganda mo talaga, walang wala ipinalit sayo” she said.
“please stop mentioning them to me. it's hard to move on lalo nat hindi ko pa tanggap.” mahina kong turan.
bumuntong hininga sya “sorry, hindi na.” tumango ako.
“so let's eat some ice cream? i know you're stressed” masaya nyang tanong dahil napansin nya ata ang pag babago nang mood ko.
i nodded.
————
“what do you want?” tanong nya sakin habang tinitingnan ang mga flavours na available
“vanilla nalang,”
tumango sya at tumayo para pumunta sa counter, tahimik lang akong nakaupo habang naka tingin sa bintana.
nanigas ang aking buong katawan nang may pamilyar na boses ang tumawag saakin mula sa likuran.
“ziley...”
hindi ko sya nilingon dahil bumubugso ang emosyon ko pag nakikita ko sya.
“zile..” tawag nya ulit sakin.
pumikit ako nang mariin nang maramdaman ko ang kamay nya sa balikat ko.
tuluyan ko syang hinarap at tinabig ang kamay, malamig ko syang tinignan habang dumaan ang gulat at pag kamangha sa mga mata.
“zi..zile i-ikaw ba y-yan?” utal nyang tanong.
“i'm not. i'm not the old zile you knew.” walang emosyon ko syang tinignan.
lumunok sya at tumingin sa mga mata ko “zile i'm sor-” i cut him.
“i don't want to hear your sorry, kai. nandidiri ako sa boses mo, maging sayo.” i said.
“zile look i'm very sor-”
“I SAID I DON'T NEED YOUR SORRY! I don't want to see you anymore, pandidiri nalang ang natitirang nararamdaman ko sayo.” galit kong sumbat sakanya.
napatingin ako sa katabi nyang kadarating lang, tinignan din ako nito at nginisihan bago halíkan sa labi si kai.
pumikit ako.
dàmn, ang sakit parin
“babe naghintay kaba? sorry ha, bumili kasi ako nang bagong undêrwèar na susuutin mamaya, you know i miss your **** ínsîdè me.” nakangising turan nito bago tumingin sakin.
itinago ko ang emosyon ko dahil ayokong maging mahina sa harap nila.
“what a attention seeker, eto juice nang maging matamis kanaman” biglang sulpot ni suzy at ibinuhos ang juice na hawak sa mukha ni lia.
“HOW DARE YOU B*T*H!?!” akmang sasampalin nito si suzy nang maunahan ko sya.
i slapped her, twice.
mabilis akong hinawakan ni kai pero tinabig ko ang kamay nya, tinignan ko sya nang masama.
“arghh s*üt!” akmang gagantihan ako nito kung hindi lang nahawakan ni kai.
“hey stop! madaming nakatingin!” suway nya.
“i don't care! iyang desperàda nayan! bakit hindi mo matanggap na manang ka?! na hindi ka kasing sàrãp ko?” ngumisi sya “insècured b*tch” dagdag nya.
ngumisi din ako “kung meron man ditong may inggit ay ikaw yon. you're nothing compared to me, you can't even fight back. remember? muntik kanang màma/tày! kung hindi kalang namin tinulungan ina-àgnàs kana sa hūkày. you're such a low clàss, a desperate, fl*rt.” mahaba kong turan bago sya tinalikuran na namumula sa galit
bumugso ang kinikimkim kong emosyon kanina nang pag labas ko.
naramdaman ko ang pag sunod sakin ni suzy at pinaharap ako sakanya.
she wiped my tears “are you alright? nasaktan kaba?” umiling ako.
he didn't hurt me physically, but he hurt me emotionally.
humagolhol ako sa balikat nya habang sya ay pinapatahan ako, eto lang naman ang kaya kong gawin, ang umiyak nang paulit ulit.
“b-bakit ganon chi? nag mahal lang naman ako ah” i said between my sobs.
“y-you call me chi, ano ba zile pinapakaba mo naman ako eh” her voice crack.
“pagod na pagod na ako, ayoko na! ayoko na. i'm so tired, pagod na akong manlaban! pagod na akong itago ang totoo kong nararamdaman. pagod na akong mag kimkim, pagod na akong mabúhay chi.” nahihirapan na ako sa pag hinga dahil sa kakaiyak.
“zile, zile stop crying! ang asthma mo ano ba! please naman, isipin mo naman ang sarili mo! ziley tumigil kana” umiiyak nyang pakiusap sakin.
marami nang nakatingin saamin ngunit tila namanhid ang buong sistema ko, umiikot ang paningin ko. hinipo ko ang dibdib ko at bumibigat na ang pag hinga.
“zile ZILE!” then everything went black.
- Writer
