chapter 13
563 Words
Suzy's pov.
i immediate call help when ziley passed out.
umiiyak akong humihingi nang tulong sa mall, marami nang naki usyoso at minadali akong tulungan.
nang dumating ang tulong ay agad kong tinawagan sila tita.
*Ringing~
“honny, how are you? how's ziley? are you two doing good?” masiglang bungad sakin ni tita.
kumawala ang hikbi ko na syang ikinatahimik nang kabilang linya.
“why are you crying?! tell me suzy, where's zile?” nag aalalang tanong ni tita.
mas lalo akong napaiyak dahil sa mga pinag daraanan ng kaibigan ko.
“ano ba suzy nasaan si zile!? sagutin mo ako” pumikit ako nang mariin bago nag salita.
“t-tita” panimula ko.
“ano?!”
“si ziley p-po.. nasa h-hospital” pumikit akong muli dahil nang sisimula nanamang mag init ang mata ko.
“WHAT?! WHAT HAPPENED TO MY DAUGHTER?!?”
pag karating na pag karating ng mommy at daddy ni ziley ay kwenento ko lahat nang nangyare.
“nasaan ang pûtàng/inàng gàgøng yon?! anong karapatan nilang ganituhin ang anak ko?!” galit na galit na sigaw ni tito.
“hon calm down” pag papakalma ni tita.
“hindi ako kakalma! zerena nakikita mo ba ang lagay nang anak mo?! nasa malayo tayo habang ang anak mo ay may pinag daraanan pala?!” nagulantang ako nang hàmpasin ni tito ang pader.
“t-tito” mahina kong bulong.
“heim ano ba! kumalma ka. parehas tayong may pag kukulang. kung sana hindi ka pumayag na ligawan nang lalakeng yon ang anak mo hindi mangyayari ito!”
huminga nang malalim si tito bago lumabas nang kuwarto
days has pass nang makalabas si ziley sa hospital.
ang sabi nang doctor, kulang sya sa kain at tulog kung kayat naging mahina ang pangangatawan nya.
she's still recovering, at hindi ko sya iiwan kahit anong mangyari.
narito ako ngayon sa Starbucks dahil bibilhan ko si ziley, favourite nya kasi ang mga coffee rito.
bago ako lumabas ay dumaan muna ako sa comfort room upang mag ayos
sa hindi inaasahan ay naroon din pala si lia, the atmosphere change, tinignan ko sya at pinasadahan nang tingin.
is she's pregnant? lumaki nang bahagya ang tiyan nya.
hinawakan nya ang kanyang tyan nang mapansin nyang doon ako nakatingin, tumingin ako sakanyang mata at ngumisi.
“nag bunga ba ang pag kakamali nyo?” nang aasar na tanong ko.
nalukot ang kilay nya at tinignan ako nang masama “wala kang pake alam.” nag tingis ang bagang nito na syang ikinasaya ko.
“of course i care, anak yan nang inagaw mo sa BESTFRIEND ko. o baka ibang lalaki ang may ari nyan? kawawa naman ang batang yan, hindi ako makapag hintay na lumaki iyang anak mo at ikwento ko paano mo inahàs ang boyfriend nang kaibigan ko.” i said while smirking.
“how dare you!” akmang sasampalin nya ako nang mahawakan ko ang kamay nya.
seryoso ko syang tinignan “ops don't you dare, baka pag pinatulan kita bawiin agad sayo yang anak mo, mas lalo kang magiging kawawa” ngisi ko.
binawi nya ang kamay nya at tinignan lang ako nang masama.
“oh bat hindi ka makaimik? nasaan ang tapang mo? akala ko ba magaling ka, hays sayang naman pala oras ko rito. ayokong madumihan sa isang low clàss na katulad mo” huli kong turan bago sya iwan sa loob.
- Writer
