CHAPTER #112
Nakauwe na nga kami ng bahay at nag pahinga bakit hnde ko pa den Tanggap na mawala ang pinaka mamahal kong Asawa sana ako nlng yung nawala huhuhuh 🏠 my home 🏠 pumasok na nga kami sa loob at nakita ko naman na si Jana at agad ko naman ito niyakap JANA :mommy ALLISON :anak Tahan na JANA :mommy hnde ko kaya ALLISON :anak.kayanin mo JANA :huhuhuhu ( niyakap ) ANGELO : mag pahinga kana Muna allison Joshua anuhin mo Muna si Jana JOSHUA :opo tito Pumunta na nga ako ng kwarto para Makapag pahinga na nga at agad ko naman niligpit na yung mga gamit ni Zient at bukas na bukas mag aayus na nga kami. END POV ALLISON POVS JANA JANA : alam mo ang sakit pala mawalan ng tatay nohh JOSHUA :oo sobra pero kailangan mo Tanggapin JANA :alam ko naman yun JOSHUA :kaya huwag kana umiyak jan hnde ba
- Writer
