Chapter Five: Date

1695 Words
Celine’s Pov We parked in a sky-like parking area wherein the parking lot was located in the higher portion of the mall. Lumabas ako ng kotse matapos akong pagbuksan nito. I smiled at him. “Thank you.” “No worries.” aniya sabay abot sakin nang nakayupi niyang braso like a real gentleman. We made it to the restaurant that he made a quick reservation. Pareho kaming binigyan ng waitress ng menu. When I look at it. My eyes almost bulge out of its socket. Binigyan ko ng tingin si Drew but he was too focus on choosing his meal. How am I supposed to pay this kind of meal? It’s too expensive. Too much zero makes me wanna p**e. Makakabili na ako ng bahay sa pagkain rito, seriously. “Are you having trouble choosing?” “No. Ah wait. Uhm.” nauutal kong sabi. Paano ko ba sasabihin ‘to? I took a glance at the waitress on the side. Without offending anyone. “We’ll call you if we’re ready to order.” sabi Drew kay Dianne. That's what was printed on her nametag. Napayuko ito, “Of course, sir. Please take your time.” I sighed. “Sorry. Eh kasi ang mahal naman masyado rito.” Prankang sabi ko sa kanya at nilagay ang menu sa table. Napasandal ako at inilibot ang paningin sa lugar. This place is so cosy and looking damn extra. Extravaganza. “It’s my treat, Aya. You don’t need to worry about the price.” He grabs my hand but I immediately retreated it from the table. Napakamot ako ng batok. “Still. It’s too much.” He sighed, “Okay. Let’s go find another restaurant.” “Really?” nakangiti kong tanong. “Yeah. Anything for you Aya.” He stood up kaya napatayo narin ako. Hinawakan nito ang kamay ko at hinimas. “I only want to give the best to you, Aya but since you requested I'll always follow you.” I was taken aback to what he said. Why does it feel na he really feels something for me? Or am I just assuming things here for I already accepted this bizarre emotion towards this person? Also, I was sent here for a purpose. For now, I need to keep this emotion in check. I don’t want anyone to find out. I also don’t want to assume false romantic gestures. [HAN & D’s] Lumipat kami sa hindi kalayuan. It was Han and D’s. Maraming mga taong nakapila sa kahera at napangiti ako. Ito ýong mga nakasanayan kong kainan. Puno at mataas ang pila. I’m not really into fancy one, it makes me awkward. I don’t know why. I guess, it isn't just my kind of thing. Pumila kami ni Drew sa loob at expected ko na maraming titingin sa kanya. He’s a walking priceless canvas. Marami ang mga babae na kinikilig sa kabilang linya. Nagtutulakan pa ang mga ito. “Are you hungry?” I asked. Umiling ito at ngumiti. “Nah. How ‘bout you?” Umiling-iling rin ako at muling humarap sa unahan. Hindi ko maiwasang marinig ang usapan ng mga babae sa kabila. “Aww. Taken na si papa.” “Kaya nga.” “Asa naman kayong dalawa na may pag-asa kayo sa gwapong nilalang na ýan.” Napaubo ako para pigilang matawa. Napagkamalan pa akong nobya. Kung alam niyo lang girls. It’s my turn to order at pinapili ko na kanina si Drew ng lamesa. I placed my order and handed her Drew’s atm. He insisted to treat me kaya wala narin akong nagawa. “Here.” I placed the card in front of him. “Hold it for me,” he said. “What? Why?” tanong ko. “We’ll watch a movie after this.” Parang biglang nabuhay ang dugo ko sa sinabi nito. Waaah. Movie. Matagal-tagal na rin pala akong hindi nakakabalik sa sinehan simula ng maging agent ako. Last time I watched a movie in the cinema was way back in high school. It’s been a long time. Mahigit trenta-minutos ang lumipas nang dumating ang order namin. Kumain kami ng tahimik. Pareho yata kaming gutom. Nang matapos ay lumabas na kami at huminto sa isang maliit na ice cream parlor. Gusto ko kasing kumain ng anything na malamig matapos kumain. “Sure kang ayaw mo?” pag-aalok ko ulit rito sabay abot ng ube flavoured ice cream. “Yes. Thank you but I am full, Aya.” Napangiti ako at naglakad ulit kami patungong sinehan. “Wow. Ang daming tao. May okasyon ba ngayon?” tanong ko. Drew grabs me on time nang may mga magkakaibigan na nagtatawanan at hindi ako napansin. “Thank you.” I said and I lick my melted ice cream. Hindi ko ito binalingan ng tingin at nakatingin parin sa mga palabas sa malaking tv sa labas ng sinehan. Ano kayang pwedeng panoorin? “Stop that.” “What?” I licked once again. Tumutulo na kasi itong ice cream sa daliri ko. He grabs my waist at tinitigan ako ng matiim. Napalunok tuloy ako ng laway. “Stop licking that damn thing, Aya.” A shivers run down my spines making my knees wobbly. Buti na lang at hinawakan niya ako ngayon kundi nakasalampak na ako ngayon sa sahig. Argh! So much for making a fool of myself. “Give it to me.” “H-huh?” “That cold damn thing you called Ice cream.” Ba’t ang sungit nito? Binigay ko sa kanya ng labag sa kalooban ang ice cream ko. Ano bang problema ng isang ‘to? Sinamaan ko siya ng tingin. May dumaan sa harapan naming dalawang magkaibigan na babae. Parehong kinikilig. “Sana all may jowa.” ani nung maliit ang buhok. Ngayon ko lang na napansin na para akong napapalibutan ng maraming tao. Kanina naman may mga katabi pa kami at may nakatambay sa gilid pero biglang may 2 meters apart. Weird. “Let’s go.” Pumasok na kami sa cinema at nagulat ako ng hindi pala ito sanay sa horror film. Game na game pa ito nang tanungin ko kanina kung romance ba o horror. Ngayon gee na gee naman sa takot. Napatawa ako sabay subo ng popcorn. He was throwing different kinds of profanities. Nagtataka na rin ang ibang manunuod dahil sa inaasta namin. Ako na panay tawa kahit hindi naman comedy at itong anghel na kung maka-mura parang anak ni Lucifer. “Hey, are you okay?” tanong ko rito pagkalabas namin ng cinema. “We’re not gonna watch it again.” “Of course not. We already watched it. Hindi ko inuulit ang mga pinapanuod ko." I giggled. Sumakay na kami sa sasakyan nito. By this time, it’s already 10:49 in the evening. Tahimik lang kami sa loob ng sasakyan hanggang sa makarating kami sa Dean’s Rental. I invited him to at least drink some coffee since malayo ang lugar nito sa akin. Baka kasi makatulog ito sa daan. “Welcome to my humble abode.” I laughed at giniya ang kamay patungo sa sofa. “Smells like you.” Pinamulahan naman ako ng pisngi. Ba’t ba ang dali niyang sabihin ang mga bagay na ýan? Isang liberated na anghel. I heaved a deep sighed. “You can sit there. Pagtitimpla lang kita ng kape.” “No. A cup of water is fine.” aniya. “Are you sure?” I asked at tinungo ang mini kitchen ko. Instead of sitting down, he follows me to the kitchen. Pinamulahan naman ako ng pisngi. “This apartment is not bad.” komento nito at umupo sa island counter. Napasulyap ako sa kanya habang kumukuha ng pitchel sa maliit kong refrigerator. Kahit na saan mo ito ilalagay, magiging mayaman ang lugar. His calibre is out of this world. Kaya pala napagkamalan ko siyang taga-pagmana kasi nga tagapag-mana talaga siya ng Encantadio Group of Companies. I wonder if alam ‘to ng mga kasamahan namin. Natigilan ako nang maalala ang sinabi ni Neo. He’s my exclusive mission all along. I sighed. What a small world indeed. “Thank you.” he huskily whispered through my ear. My heart skipped a beat. “Don’t mention it.” sagot ko at umupo sa harap nito. I was staring at him intently as he drank the cold water. Some even escaped on the corner of his mouth. I giggled. What is he, a baby? Napansin naman niya ako at napaarko ang kanyang kilay, indirectly asking me what’s wrong. Napalingo ako at tinakpan ang aking bibig nang mapansin ang papalabas na halakhak. “Are you laughing at me?” he asked at ngayoý nakatitig sa akin ng seryoso. “No. Of course not.” I replied, smirking. “You are not good at lying, Miss Black.” Dahan-dahan itong lumapit sa akin at napangisi. I couldn’t hold back anymore the laughter. It freely escaped from my mouth. Ngayon lang ulit ako tumawa ng ganito. Drew seems to be the key for my sleeping desire. Hindi ko alam na kailangan ko ang pakiramdam na ‘to. All I thought, hindi na ako iibig sa mga lalaki since lahat sila ay bagsak pagdating sa standards ko. Drew is different. Something about him is driving me crazy. I want more of him. “Stop it,” I hysterically laughed. Kinikiliti niya kasi ako sa tagiliran. Ito pa naman ang most sensitive part ng katawan ko. “Dre, you’re killing me.” Napahinto ito sa ginawa. I laughed one last time at huminga ng malalim. Nang mapaangat ng tingin ay nagulat ako sa titig na pinupukol nito sa akin; it was deep and there’s something there that I couldn’t fathom what. The next thing he did made my whole world turn upside down. He was now kissing me torridly. I can’t even escape because he got a hold of my small waist, feeding the gap between us. I can feel his tongue probing between my tight-lips, asking me desperately to let it in. My knees are starting to wobble. I gasped for air and I was captured by him completely. I moan loudly. It was a long hot night.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD