"Akşam yemeği yedin mi?"
Güldü. Ayağa kalktığını devirdiği malzemelerin çıkardığı şangırtıdan anlamıştım.
"Lahmacun yer misin?"
Ufuk'la sahilde buluşmak üzere sözleştik. Lahmacunları kapıp geleceğini mesaj atmıştı. Ona konumumu yollayıp Kız Kulesi'ni karşıma aldığım bankın en köşesine oturdum. Ellerimi göğsümde kavuşturup ayaklarımı öne doğru uzattım.
Göz yaşlarım yerini içli nefeslere bırakmış , geriye kendinden miras kalan baş ağrısı şakaklarıma vuruyordu. Denizin hiddetle kabaran dalgaları kıyıya vurdukça betonla buluşan bedeni savruluyor, paçalarıma kadar ulaşıyordu.
Rüzgâr uğultuyla eserken üşüdüğümü hissetmiyordum. İçimde cayır cayır yanan öfkenin doğurduğu şeytan , kendimi denize atmam için emir verse de onu duymazdan gelebiliyordum.
Atlasa mıydım ? Tüm sorunları ağzımdan çık
