Inayos ko ang hoodie ko para magmukhang presentable, sa halip na parang nakipaglaban ako sa kamatayan.
“**Bakit ka naka-beanie, Mommy?**” Tanong ni Noah na may pagdududa.
Nag-Skype kami matapos kong ipagpaliban ito ng ilang beses. Karamihan ay dahil halos hindi ko kayang panatilihing bukas ang mga mata ko nang higit sa limang minuto. Pero ngayon, mas mabuti na ako.
Humiga ako sa headboard. Ang beanie ay para takpan ang bandage. Wala pang kaalam-alam si Noah kung ano ang nangyari sa akin, at sisiguraduhin kong hindi niya ito malalaman.
“**Medyo malamig, at medyo giniginaw ako,**” sabi ko.
Naramdaman kong may guilt ako sa pagsisinungaling sa kanya, pero alam kong para ito sa kabutihan. Walang dahilan para mag-alala siya.
“**May heater tayo, Mom. Pwede mo namang buksan yun.**”
“**Hindi
