Emma
Hindi ako gumalaw mula nang umalis si Rowan. Para akong nakadikit sa dingding, at parang papalapit na ang mga ito sa akin. Wala akong matakasan. Walang paraan para ma-num numb ang sakit na nararamdaman ko sa loob.
Lahat ay masakit at hindi ko alam kung paano ito ititigil. Hindi ko alam kung ano ang gagawin o kung paano ako dapat tumugon.
Bakit nangyayari ito sa akin? Iyan ang tanong na paulit-ulit kong tinatanong sa sarili ko, pero walang sagot para dito. Walang pahiwatig kung bakit patuloy pa rin akong nagdaranas ng lahat ng ito kahit na nakukuha ko na ang mga lalaki.
Naramdaman ko ang patak ng mga luha habang bumabagsak ang mga ito sa aking mukha. Kinamumuhian ko ang pagiging mahina. Kinamumuhian kong umiyak. Pinunasan ko ang mga luha ko, galit sa sarili ko sa pagpayag na mahulo
