ไร่องุ่นรินรดา....
รถสองคันแล่นเข้ามาจอดรออยู่พร้อมกัน ธินกรณ์ไม่รอช้า ขึ้นไปประจำตำแหน่งคนขับอย่างรู้หน้าที่ ก่อนจะหันมายิ้มให้อิงค์ด้วยแววตาเป็นประกาย
“ไปครับอิงค์ มากับพี่”
อิงค์หันไปมองริกิอย่างลังเลเล็กน้อย ริกิเห็นดังนั้นจึงพยักหน้าให้พร้อมรอยยิ้มอบอุ่น เป็นเชิงบอกว่าไม่ต้องห่วงอะไรทั้งนั้น
“ไปเถอะอิงค์ ไปดูแลคุณธินกรณ์เถอะ”
“แล้วริกิล่ะ จะไปยังไง”
“เดี๋ยวริกิขับไปคนเดียว สบายมากจ้า นี่มันไร่องุ่นของริกินะ ไม่ต้องห่วงหรอก”
ริกิยักคิ้วให้เพื่อนสาวอย่างมั่นใจ
อิงค์พยักหน้ารับ ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่ายังมีอีกคนที่ยังไม่มา
“แล้วคุณกฤตินล่ะ ไม่ไปด้วยกันเหรอ”
“ไม่น่าจะไปนะ เห็นไม่ค่อยสบาย อาจจะนอนพักแล้วก็ได้”
“ใครบอกว่าผมจะนอนพักครับ”
เสียงทุ้มดังแทรกขึ้นมาทันที ทำเอาสองสาวหันขวับไปมองเจ้าของเสียงพร้อมกัน
กฤตินเดินตรงไปยังรถอีกคัน ก่อนขึ้นนั่งประจำตำแหน่งคนขับด้วยท่าทางสบาย ๆ
“
