İKİ SATIR

Teşekkür ederim

Yavaşça arkasını döndü, attığı ağır adımlarla genç adamı geride bırakıp arabasına yaklaştı. Kafasını ve bakışlarını o yöne hiç çevirmeden sürücü koltuğuna yerleşip hızla çalıştırdı. Gözden kaybolana kadar izledi Ulaş, şaşkındı. Hızlı adımlarla kardeşine yaklaştı, genç kızın gittiği yolu sessizce izliyordu. "Çok serttin." Dedi fısıltıyla. Uygar bakışlarını ona çevirdi, gözlerine bakıp derin bir nefes aldı. "Öyle olması gerekiyordu." Hızlı adımlarla caddeye yürüdü, kaldırımın kenarında durup bakışlarını caddeye çevirdi. Bir an önce bir taksi bulup buradan uzaklaşmak istiyordu. "Acele et, işe gitmem gerek." Diye seslendi kardeşine. Ulaş kafasıyla onaylayıp yanına yaklaştı, önünde duran taksiye yerleşip gözlerini kardeşine çevirdi. "Umarım pişman olmazsın." Sırtını koltuğa yasladı. Kafasını iki yana yavaşça salladı Uygar, pişman olmayacaktı, kesinlikle bir daha yüzünü bile görmek istemeyecekti.

....

Gecenin bir vaktiydi, telefonun titrediğini duydu Uygar, yatağına yerleşmek için hazırlanıyordu. Hızlı adımlarla telefona yaklaşıp ekrana baktı, bir reklam bildirimiydi. Umursamadan telefonu yerine bırakıp yatağa girdi. Bir an bile olsa yeniden bir mesaj atacağını düşünmüştü, niye atsın ki, daha bu sabah bir daha görüşmek istemediğini söyleyip onu göndermişti.

Kafasını yastığın üzerinde birleştirdiği iki elinin üzerine bıraktı, karanlığa rağmen tavanı izliyordu. Küçük bir odaydı, yatağının tam kenarında bir pencere vardı, yine yoğun bir kar yağışı başlamıştı. Bedenini yavaşça çevirip sokak ışığına çevirdi, penceresinden çok az da olsa görebilmek mümkündü. Lapa lapa yağan kar tanelerine sarı bir ışık yansıyor, odasını biraz da olsa aydınlatıyordu.

Gözlerini yavaşça kapatmaya çalıştı, gece yarısına rağmen uyuyamamıştı hala. Sabah erkenden tamirhanede yoğun bir tempo bekliyordu, bir an önce uyuyup erkenden işe gitmeliydi. Hızla iki kirpiğini yeniden araladı, gözleri anında dışarıdaki görüntüye kaydı. Bugün bir başka yağıyordu, büyük lapalara rağmen oldukça yavaş ve tane tane.

Bedenini hızla diğer yöne çevirdi, karşısındaki manzara uyumasına engel oluyordu. Bakışlarını karşısına çevirdi, bir komodin vardı, telefonu üzerinde duruyordu. Gözlerini yavaşça kapattı, uyuması gerekiyordu. Hızla yeniden açtı, telefonu eline almak için direnen benliğine daha fazla engel olamayıp dokundu. Yanına yaklaştırdığı gibi ekranı açtı, biraz internette dolanıp kendini mesaj kutusunu açmakta buldu. En üstte son mesaj olan Nazlı ismi vardı, zaten başka görüştüğü veya mesaj atanı yoktu.

Yavaşça ismine dokunduğunda, karşısına genç kızın iki gün içerisinde gönderdiği mesajlar yer aldı. Birkaç video, bir fotoğraf ve birkaç yazıydı. Elleri ilk olarak ilk gönderilen fotoğrafa kaydı, genç kız piyonun önünde oturmuş, gülümseyerek kameraya bakıp 'derse hazırım' yazmıştı. Ekranı yavaşça aşağı kaydırdığında bir video göründü, genç kız usta parmaklarını piyonun tuşlarına vurup eşsiz bir ses ortaya çıkarıyordu. Biraz daha kaydırdığında başka bir video göründü, 'Size bir görev Uygar Bey, bu şarkının sözlerini bulabilir misin?' yazıyor, tüm üstünde de bir video hareket ediyordu.

Videonun oynatma tuşuna dokunup yastığın kenarında bıraktı. Sözlerini bulmaya çalıştığı müzik odanın içerisinde genç kızın maharetli parmakları ile yankılanırken genç adam yavaşça gözlerini yumdu. Zihninde sadece genç kızın hastanenin önündeki görüntüsü vardı, önce mutlulukla yaklaşmış, genç adamın tepkisiyle hüzünle arkasına bakmadan gitmişti.

Odanın kapısına yaklaştı Ulaş, parmağındaki sızının etkisiyle uykudan uyanıp su içmeye kalkmıştı. Mutfaktan çıktığı anda kardeşinin odasından ulaşan müzik ile durdu. Yüzünde şaşkınlık belirdi, kardeşi hala uyamamış mıydı? Kısık bir soluk verip elini kapıya vurdu, "Uygar." Dedi, ses yoktu. Elini bir daha vurdu, yine ses yoktu. Derin bir nefes verip kapıyı sessizce araladığında gözleri yatağa kaydı. Kardeşi uyuyordu, telefonda tam kafasının, kulağının yanında duruyor, tekrarla aynı videoyu çalıyordu. Gözleri tamamen kapalıydı.

"Uygar uyuyor musun?" diye sordu, yanıt yoktu. Kısık bir soluk alıp içeri sessiz adımlarla girdi. Yatağa yaklaşıp bakışlarını telefona çevirdiğinde videoyu gördü. Telefonda geçen gün gördüğü, kardeşinin hızla gizlemeye çalıştığı görüntü vardı. Bir genç kız piyano tuşlarına usta parmaklarıyla vuruyor, bazen de kameraya bakıp gülümsüyordu. "O kız.." dedi fısıltıyla, bugün hastanede tanıştığı kişiydi.

Yavaşça telefonu eline alıp yatağın kenarına oturdu, videoyu sessizce en başından izledi. Ne güzel dokunuyordu tuşlara, ne güzel sesler çıkarıyordu. Kısık bir soluk verip videoyu kapatıp komodinin üzerine bıraktı. "Umarım pişman olmak için çok geç kalmazsın." Gözlerini kardeşinden ayırıp ayağa kalktı, sessiz adımlarla odadan çıkıp kapıyı örttü. Kardeşinin aklını alan, onu böylesine kendinden geçiren bir kızdı ve bu onun inadına, inkarına, asla aşık olmayacağım diye diretişine rağmen oluyordu. Hayat öyle planlar yapıyordu ki, dengeleri alt üst edip yapılan planlara çok başka yön veriyordu.

....

Telefonun sesiyle yavaşça doğruldu Ulaş, kahvaltı masasında oturuyordu. Bir başınaydı, kardeşi erkenden uyanıp bir şeyler atıştırdıktan sonra tamirhaneye gitmişti. Bakışlarını telefonun ekranına çevirdiğinde, 'Leyla – Bir yeni mesaj' yazdığını gördü, elleri deli gibi titremeye başladı. Bir kuşun kanat çırpınışı gibi haykıran kalbini sakinleştirmeye çalışarak gözlerini yeniden ekrana çevirdi, ilk defa telefonuna onun ismiyle bir mesaj geliyordu.

Hızla mesaja dokundu, "Kapıdayım" yazıyordu. "Ne" deyip hızla ayağa kalktı, tüm bedeni kendinden geçmişti. Gözlerini mutfak penceresinden dışarıya çevirdiğinde genç kızın sadece gölgesini ve kahküllerini gördü. Telefonu yerine bırakıp kapıya koştu, onu bekletmemeliydi kesinlikle. Kapıyı açıp ayaklarına terliklerini geçirdi, bahçenin birkaç adımını geçip kapının önünde durdu. Derin bir nefes verip kapıyı hızla açtığında ömrünün kışı bahara döndü, genç kız tam karşısında duruyordu. Yoğun yağan karın altında yüzünde koca bir gülümseme vardı. Kısa şişme krem renk bir mont, dar bir kot pantolon ve kısa krem renk bir bot giymişti. Kafasını kaplayan bereye rağmen kahkülleri alnında varlığını hayrıkıyordu.

"Günaydın." Dedi gülümseyerek.

"Günaydın.. " dedi Ulaş gizlemeye çalıştığı titrek bir ses tonunda. "Hoş.. geldin." Diye ekledi.

"Aferin işe gitmemişsin." Deyip gözlerini parmağına çevirdi genç kız, dikişleri biraz tutana kadar parmağını çok kullanmamalıydı. "İzin aldım."

"Sevindim. Hiç haber vermedin, ağrı veya bir sorun var mı?" Yavaşça eline dokunup parmağını inceledi, özenle yaptığı dikişler oldukça iyi gözüküyordu.

Ulaş'ın gözleri ona döndü, ona haber vermesi gerektiğini bile bilmiyordu. Şaşkındı, tüm benliği elini tutan ince narin parmakların etkisindeydi. "Gel bakalım." Diyerek bahçeye girdi genç kız, onu da kendiyle elinden bırakmadan getirtti. Gözleriyle bahçeyi inceledi, karı engelleyen kuru bir köşe görüp genç adamı oturtup yanına geçti.

"Hastaneye gitmeden kontrol etmem gerekiyordu." Diyerek çantasını boynundan çıkardı. Fermuarını açıp içerisinden birkaç malzeme çıkardı. "Biraz acıyabilir, pansumanı değiştirmem gerek."

"Önemli değil." Dedi Ulaş, onun yanında acıyı kesinlikle hissetmiyordu. Bakışlarını sessizce yüzüne çevirdi, genç kız dikkatle önce sargı bezini açtı. Yarayı özenle temizleyip üzerine kendiyle getirdiği ilaçtan sürüp temiz bir sargı ile sardı. "Şimdi oldu, birkaç gün daha çok hareket ettirmemelisin."

Kafasıyla onayladı itirazsız genç adam, isteğini kesinlikle yerine getirecekti. "Gece ağrı var mıydı?" diye soran kıza bakışlarını kaldırdığı anda gözleri buluştu, kalbinin eridiğini hissetti. "Biraz.." dedi fısıltıyla.

"Tahmin etmiştim." Yeniden çantasına bakışlarını çevirip ufak bir ilaç çıkardı. "Bu gece de olabilir, şiddetlendiğinde bu ilaçtan bir tane yutmalısın."

"Olur."

Gülümseyerek ayağa kalktı genç kız, geç kalıyordu, bir an önce hastaneye gitmeliydi. "Görüşürüz sonra, dikkat et." Diyerek arkasını döndü. Hızlı adımlarla kapıya yürüdü, dışarıya tek adım attığı anda genç adam tüm cesaretini toplayıp "Teşekkür ederim Leyla" dedi. Leyla derin bir nefes alıp kafasını geriye çevirdi. Yüzünde koca bir gülümseme oluştu, "Hiç.. Önemli değil." Deyip yeniden dönüp dışarı çıktı.

...