พวกนั้นมองดูจางเย่าหยางที่แทบจะขาดอากาศหายใจจึงปล่อย แล้วก็ยังไม่ทันให้เขาได้พักหายใจ ก็ผลักล้มลงกับพื้นอีก
"แค่กๆ..." จางเย่าหยางหน้าขึ้นสี หายใจแรงๆ โดยไม่เข้าใจว่าไปทำอะไรให้พวกนี้โกรธเข้าเมื่อไหร่
"พวกแก ต้องการอะไร ฉันไม่รู้จักพวกแก เรียกเจ้าหน้าที่มา!" จางเย่าหยางขอความช่วยเหลือ แต่กลับพบว่าไม่มีเจ้าหน้าที่คุมขังสักคนอยู่ที่นี่ในวันนี้
"ยังกล้าร้องอีกเหรอ ไอ้บ้าเอ๊ย!"
ลูกน้องจับตัวจางเย่าหยางที่พยายามจะหนี ชายที่มีแผลเป็นไม่พูดพร่ำทำเพลง ชกเข้าที่หน้าของเขาทันที แล้วเตะจนจางเย่าหยางล้มลง จากที่เคยใช้ชีวิตสำราญไม่เคยเจอการทุบตีขนาดนี้ ไม่นานเขาก็สลบไป และไม่รู้เลยว่าจากวันนั้นเป็นต้นไป จะต้องเจอกับการทุบตีจากชายมีแผลเป็น และพรรคพวกของมันภายในคุกทุกวัน
เมื่อเขาทนไม่ไหวและขอให้เจ้าหน้าที่เปลี่ยนห้องขัง ซึ่งจางเย่าหยางได้ตามคำขอ จึงยิ้มเยาะพวกนั้นก่อนที่จะย้ายห้อง โดยไม่รู้เลยว่าการ
