ตอนที่2 อีเย็น
“ ไปเข้าไปซะ “ ผลึบ เมื่อรถตู้คันขาววิ่งเข้ามาจอดที่คฤหาสน์หรู อย่าเรียกว่าคฤหาสน์เลยต้องเรียกว่าวังหน้าจะถูก เพราะมันใหญ่อย่างกับวัง แก้วเด็กน้อยผู้น่าสงสาร ตั้งแต่เธอขึ้นรถมากับชายชุดดำ ความหวาดกลัวมันก็เผาเธอและก็หัวใจของเธอจนเด็กหน้าสลบไป ก่อนจะตื่นขึ้นมาอีกครั้งเมื่อมือหน้าและก็เสียงดุดันของชายชุดดำกระตุกร่างเธอ อย่างแรงจนตัวเธอลอยขึ้นมา
“ ปะ ปะ ปะ ปล่อย ปล่อยหนูเดี๋ยวนี้นะ ฮือออออ ฮืออออ แม่จ๋า แม่….. ฮือออออ “ แก้ว ที่รู้สึกตัวพอเธอเห็นคนร้ายที่พาตัวเธอมา เด็กน้อยก็ทั้งดิ้น ทั้งตกใจกลัว อีกทั้งเธอร้องไห้ออกมา ปากของเธอก็เรียกหาแม่ ด้วยความหวาดกลัว
“ เห้ย หุบปากซะอีเด็กเปรต เดี๋ยวปั๊ด หึย “ ชายชุดดำ พูดพร้อมกับหงางมือทำท่าจะตบเด็กน้อย ด้วยความรำคาญเธอตั้งแต่ตามจับตัว ไปจนถึงตอนนี้ ชายหน้าโหดคนนี้ก็เหมือนจะหมดความอดทนเต็มทีแล้วเมื่อเห็นเธอร้องขึ้นมาอีกครั้ง
“ พอแล้ว “ ระหว่างที่ค้างนอกดูจะวุ่นวาย เสียงของใครบ้างคนตวาดเสียงกร้าวขึ้นมา คนข้างนอกร่วมทั้งเด็กน้อยด้วยพอเห็นแบบนั้นทุกคนต่างก็ก้มหน้าทำความเคารพอย่างกับว่าผู้ชายคนนั้นเป็นเทพเจ้า แม้แต่แก้วเด็กน้อยผู้ไร้เดียงสาตอนแรกที่ว่ากลัวอยู่แล้วพอเห็นชายแปลกหน้าที่ท่าทางอย่างกับซาตานเดินดูดบุหรี่เข้ามาใหม่แก้วเธอถึงกับไม่กล้าส่งเสียงร้องออกมาเลย ความรู้สึกของเด็กน้อยเหมือนกับบอกกับเธอว่า ห้ามแม้แต่เสียงสะอื้นให้ชายคนนี้ได้ยิน
“ หึหึหึ “
หลายปีต่อมา
“ แก้ว แก้วเอ้ย แก้ว “ เสียงของหญิงวัยกลางคนเรียกเด็กน้อยที่แต่งตัวหม่อมแมมในวันนั้นแต่เมื่อเวลาผ่านมาหลายปี เด็กขี้ร้องในวันนี้ ก็เปลี่ยนมาเป็นเด็กสาววัย18ปี หน้าตาสวยน่ารักอย่างกับตุ๊กตา ป้าแจ๊ม เรียกแก้วเสียงดังลั้นคฤหาสน์ แก้วที่ทำงานอยู่หลังบ้านเธอได้ยินเสียงของหัวหน้าแม่บ้านเรียกเธอก็ถึงกับดีดตัวลุกขึ้นด้วยความตกใจ
“ จะ จะ จ๋า จ๋า ป้า แก้วอยู่นี้คะ “ แก้ว ที่กำลังพรวนดินต้นไม้อยู่ที่สวนหลังคฤหาสน์ใหญ่ พอเธอได้ยินเสียงหัวหน้าแม่บ้านที่ไม่ว่าใครที่นี้ต่างก็ให้ความเกรงใจ ด้วยความที่ป้าแจ๊มเป็นแม่นมของเจ้าของคฤหาสน์นี้ ไม่ว่าป้าแจ๊มจะพูดอะไรทุกคนที่นี้ต้องฟังแล้วก็ให้ความเคารพ รวมถึงแก้วด้วย
“ แก้ว มาทำอะไรอยูที่นี้ เอ็งไม่ไปแล้วเหรอมหาลัย ไหนบอกวันนี้เอ็งจะขอลา แล้วมัวมาทำอะไรอยู่ที่นี้ “ แจ๊ม เมื่อเห็นเด็กในปกครองของตัวเอง ยังไม่ออกจากบ้าน ตั้งแต่แก้วเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ คาโลที่เห็นหน้าของเด็กน้อยที่แม่ชั่วเอามาขายให้ตัวเอง ป้าแจ๊มก็เป็นคนดูแลเด็กน้อย ด้วยความที่แก้วตอนที่เธอมาเธอยังเด็กมาก ป้าแจ๊มก็เลยนึกเอ็นดู ก็เลยได้ขอคาโลผู้เป็นเจ้านายของตนเอาไว้ ว่าอย่าเธอไปขาย ให้เด็กสาวคนนี้โตสักหน่อย ถึงวันนั้นเจ้านายของตนจะเอาเธอไปก็แล้วแต่ นั้นเลยทำให้แก้วเธอรอดตาวยมาจนถึงวันนี้ อีกทั้งนับตั้งแต่วันนั้น คาโลผู้เป็นเจ้าของคฤหาสน์ หน้าตาดุคนนั้นเป็นยังไงแก้วเธอก็ไม่เคยเห็นอีกเลย
“ เอ้อ…..เอ้อ…. คือว่า คือว่า เอ้อ “ แก้ว เธอพูดออกมาด้วยเสียงตะกุกตะกัก เธอไม่รู้ว่าจะบอกหัวหน้าแม่บ้านคนนี้ยังไงดีว่า เธอโดนเพื่อนสาวใช้สั่งให้เธอมาทำงานที่นี้ โดยให้เหตุผลว่าเธอกิน นอน ที่นี้จะมีอภิสิทธิ์เหนือใครไม่ได้ แก้วพอได้ยินแบบนั้นเธอก็รู้สึกผิดขึ้นมาก็เลยยอมทำตามคำสั่งของพี่แม่บ้านอีกคน
“ ขมิ้น จิ้งหรีด เอ็งสองคนอีกแล้วใช่มั้ย “ ป้าแจ๊ม เมื่อเห็นสายตาของแก้วที่เอาแต่ก้มหน้า ก้มตาเหมือนกับว่ากลัวสายตาของใครบางคน ป้าแจ๊ม ที่เห็นแบบนั้นก็รู้ได้ทันทีว่าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเพราะใคร
“ ป้าแจ๊ม อะไรกันคะป้านังแก้วมันทำสวนเกี่ยวอะไรกับพวกเรา จริงไหมว่ะจิ้งหรีด “
“ จริง ที่สุด” ป้าแจ๊มเรียกชื่อของสองแม่บ้านสาสวยและก็ยังขีอิจฉาเด็กออกมาพร้อมกับสายตาที่มองแบบดุๆ จิ้งหรีด ขมิ้น เพื่อนรักขวัญใจ พ่อบ้าน ลูกน้อง นักเลง และก็ยาม ทั้งสองเมื่อโดนดุแบบนั้นก็รีบร้อนรน พูดออกมาอย่างนางอิจฉาในละคร ท่าทาง สายตา และก็ปาก เหมือนกับนางร้ายในละครบแบบไหนแบบนั้น
“ เห้อ…… แก้วเอ็งไปอาบน้ำแต่งตัวไปมหาลัยเถอะ รีบไปรีบกลับแล้วกัน วันนี้มีงานใหญ่ที่บ้าน “ ป้าแจ๊มเธอถอนหายใจออกมาอย่างนึกเหนื่อยหน่ายกับสองคน ก่อนจะหันมาบอกแก้วว่าให้เธอไปทำหน้าที่ของตัวเองซะ พร้อมกับบอกเรื่องสำคัญกับเธอว่าบ้านนี้จะมีงานเลี้ยงใหญ่ ทั้งที่ความจริงที่นี้ก็ไม่เคยขาดแขกอยู่แล้ว แต่ถ้าป้าแจ๊มพูดแบบนี้ละก็รับรองว่าช้างจริงอะไรจริง
“ จ๊ะป้า “ แก้วเธอก้มหน้า พร้อมกับกล่าวรับคำสั่งของท่าน จากนั้นเธอก็เดินก้มโค้งอย่างคนเจียมเนื้อ เจียมตัว อย่างกับอีเย็นในละครหลังข่าวตอนเย็น