Zeynepten
"Zeyno, bak bir bana."
Annemin mutfaktan seslenmesi ile bıkmışçasına of çektim. Saat başı beni çağırıp duruyordu ve bu oldukça beterdi. Tam rahata alışırken annem sesleniyor ve şunu yap gibisinden bir ton iş veriyordu.
Okuduğum kitabı komidine bırakıp yatağımdan doğrularak ayaklarımı yerde sürte sürte odamdan çıktım.
Odamdan çıkmam ile abim ile çarpışmam bir olmuştu. Kendisi de odasından çıkarken bana çarpmıştı.
Kafamın omzuna çarpması ile geri çekildim. "Mal mısın kızım, önüne baksana?"
"Abi Allah aşkına uğraşma benimle. Çarpan sendin."
Sanki imkansız bir şey söylemişim gibi bakması ile gözlerimi devirdim.
"Ben mi çarptım? Ben, çarpmam be, sen çarpmışssındır." Abime laf anlatmaktansa susmayı tercih etmiştim. Yanından geçip mutfağa girdim. Annem yere serdiği sofranın üs
