"Zeyno."
Bir an da annemin sesi ile irkilmiştim. Ne zamandır odamın kapısının önünde bekliyordu?
Elimde ki telefonu bırakıp yayıldığım yatakta doğrulup oturur pozisyona geçtim. Azıcık iman power kasalım.
"Efendim anne?"
Gülümsedi. Ardından beni merakta bırakmayı kesip konuşmayı tercih etmişti. "Salona gel de biraz anne kız konuşalım olur mu?"
Allah Allah ne olmuştu şimdi öyle birden?
Bir yaramazlık mı yaptın lan, hayırdır?
Yok vallahi iç ses kendi halimde geçinip gidiyorum işte ne yaramazlığı?
Benden bir cevap bekleyen annemi daha fazla bekletmek istemiyordum. Gözlerimin içine bakan annemi onayladım. "Olur anne, geliyorum şimdi."
Annem tekrar gülümsedi ve kapı eşiğinde durmak yerine salona doğru yürüdü. Telefonumu yatağa bırakıp annemin peşinden gittim. Ne konuşacağımızı gerçek
