Zelal
Kapı şiddetle çalındığında, Köşeye çekilip içimi saran korkuyu bastırmaya çalıştım.Ağa oğluyla bu evde olmak, her geçen dakika içimdeki huzursuzluğu büyütüyordu.Şimdi hatırlamıştım. Yıllar önce Rojda arkadaşına annesinin ölümünü ve abisinin şahit olduğunu anlatmıştı.Detay vermemişti ama ben çok üzülmüştüm.İçimden tanımadığım o çocuk için dua etmiştim. Şimdi o çocuk karşımdaydı. Büyümüş adam olmuştu.Şimdi de ben ondan kurtulmak için dua ediyordum.Kader çok farklı bir şeydi.Hiç tanımadığım adamı aniden hayatıma dahil etmişti.
Ateş bu ismi orda duymuş olmalıydım.Lakin o gözleri tanıyan kalbimi anlamıyordum.Onu da Rojda anlatmış olamazdı. Anlatmamıştı da. Kalbim tanıyordu.Bunu onu görünce değişen kalp ritimlerimden anlayabiliyordum.Tek sıkıntı zihnimde onunla ilgili bir hatıra yoktu.B
