Zelal
Cumartesi sabahı büyük bir özenle hazırlandım. Saçlarımı dalgalandırıp hafif bir makyaj yaptım. Üzerime vücut hatlarımı zarifçe ortaya çıkaran koyu kırmızı bir elbise giydim. Bunu özellikle seçmiştim. Ateş’i çıldırtmak için.
Ateş sabah kahvesini içerken mutfağa girdim. Önce yüzüme şöyle bir baktı, sonra kaşlarını kaldırdı.
- Nereye gidiyorsun sen? diye sordu, bardağını masaya bırakırken.
Dudağımı büzüp umursamaz bir tavırla konuştum.
- Seninle şirkete, dedim.
Kaşı kalktı, şaşkın bir şekilde bana baktı.
- Ciddi misin?
Sakince çantamı omzuma taktım ve aynadan kendime son bir kez göz attım.
- Kocam değil misin? O yüzden şirkete geleceğim. Sonuçta önemli bir konumuz var. Hem Ece de olacakmış… dedim. Nereden mi Ece'nin geleceğini biliyordum. Furkan mesaj atmıştı. Çatlat at
