Ateş
Bir türlü uyuyamadım. Dönüp duruyordum. Rojdanın veda mektubunda Zelal ile ilgili yazdıklarını düşünüyordum. Sanırım o da her şeyi açıklayacağını düşünerek benim sağlığımın iyiye girmeyeceğini düşünüp susmuştu. Aynı benim suatuğum gibi.
Günlüğümde yazdığım şey Rojda'nın beni vazgeçirmesiydi. Rojda benim Zelal'i sevdiğimi bildiği zaman bile Mehmetten nefret ederdi. Hatırlıyordum. Tanımadığı halde az çok nasıl biri olduğunu bilirdi. Nasıl olmuştu da onu sevebilmişti? Bu aklımı kurcalıyordu! Her şey bu kadar karmaşıkken onun ölümünü nasıl bu kadar çabuk kabullenmiştim. Rojdam kim bilir neler yaşadı? Psikolojim beni kötü bir abi yapmıştı.
Serdara kardeşim Rojda'nın ölümünü araştırmasını ve Rojda'nın fotoğrafını attım. Artık bir gizli şeye daha tahammülüm yoktu. Hayatımda tek bir beli
