Zelal
- Kalksana! Şşt kime diyorum uğursuz, diye ayağıyla dürten Gülsüm yenge ile güne başladım. Maksadı beni kaldırıp iş yaptırmaktı. Ben iş yaparken o çantasını koluna takıp gezecekti. Mutluyken bile bana eziyet etmeyi nasıl başarıyordu, bilmiyorum.
- Hanımım siz oturun, ben yaparım, diyen Nazmiye kafamı dağıtıp beni düşünen tek kişiydi. Nevra aramış ama Ateş telefonu aldığı için artık onunla da konuşamıyordum. Aslan ortalıkta yoktu. Birileri eve gelse aslında Ateş'e ne olduğunu sorabilirdim ama ne gelen ne giden vardı. Bu yüzden tek konuştuğum Nazmiyeydi. Şimdi de yerleri siliyordum. Nazmiye de beni kaldırıp kendi yapmak için ısrar ediyordu.
- Yok Nazmiye inan kafam dağılıyor, dedim kendimi gülmeye zorlayarak. Gerçekten temizlik yaptıkça sanki yaşadıklarımı düşünmüyorum. Düşünmediğ
